Het beste van het nieuwe concertseizoen: voorjaar 2026

spëcht, het voormalige Hands in Motion, geldt als het boeiendste percussietrio van België. Het drietal combineert op virtuoze manier akoestische instrumenten met elektronische effecten. Instrumenten uit de ganse wereld komen samen in hun muzikaal universum: darboeka, doholla, udu, gongs, kalimba’s, bendirs, etc. Bereid je voor op een verrassend concert dat zonder omwegen laveert tussen catchy grooves en bedwelmende trance.

Als geen ander danst het Oegandese percussietrio Arsenal Mikebe op de grens tussen akoestische en elektronische muziek. Ze vertoeven bovendien in de stal van Nyege Nyege, het wervelende label dat zo graag buiten de lijntjes kleurt. Boven opzwepende tempi en onnavolgbare polyritmes zweven hypnotiserende gezangen en subtiele synths. Centraal in hun muziek en op hun debuutalbum, Drum Machine, staat een uniek instrument dat beeldhouwer Henry ‘Sega’ Segamwenge voor het drietal bouwde: een ‘percussiemachine’ geïnspireerd door de sound van Rolands iconische TR-808 beatbox, dé drummachine uit de hiphop en elektronische muziek. Electronics passen naadloos bij dit instrument wat steevast uitloopt in uitzinnige optredens.

Punk, jazz, techno, keelzang en poëzie: deze ongeziene mix vormt het handelsmerk van het Kopenhaagse trio Smag På Dig Selv. Sinds hun succesvolle debuut SPDS (2024) staat het trio klaar om vanuit de Deense undergroundscene de rest van de wereld te bestormen. Op het podium zijn ze onverzettelijk: twee saxofoons en drums ontketenen een ontembare energie die iedereen in beweging zet. Bereid je voor op een unieke performance: rebels, speels en absoluut onweerstaanbaar.

De New Yorkse pianiste en producer Kelly Moran heeft zich opgeworpen als een belangrijke figuur in de hedendaagse avant-garde. Ze werkt samen met FKA Twigs, Yves Tumor en Oneohtrix Point Never en verkent de oneindige mogelijkheden van de geprepareerde en versterkte piano, tussen hypnotiserende texturen en experimentele uitbarstingen.

Ze brak door met 'Bloodroot' en 'Ultraviolet' en keert in 2025 terug met ‘Don’t Trust Mirrors’, een album waarop piano en synthesizers weerspiegelen in een spel van vervorming en intieme wedergeboorte.

Pixel Grip is een trio dat avant-pop, EBM en minimal wave combineert tot een intens en hypnotiserend geluidsuniversum, waar industriële ruwheid en clubbeats samenkomen. Hun nummers, doordrongen van sociale en persoonlijke thema’s – ongelijkheid, geestelijke gezondheid, wapengeweld – weerspiegelen een unieke urgentie en kracht.

Double bill met Klinck Trio en dudal & de Roover: van lieflijke soundscapes met beet tot hypnotiserende tape loops. Twee bijzondere ensembles die elk op hun manier de rijkdom en vernieuwing van de Belgische experimentele muziekscene belichten, en die in 2025 ook elk een prachtig album uitbrachten.

Klinck Trio creëert langzaam ontvouwende soundscapes waarin melodie en stilte met elkaar verweven zijn, waardoor een delicate, kinderlijke ruimte van intimiteit en ontdekking ontstaat. Dudal & de Roover brengen tape-loops die geduldig en organisch bewegen tot ambient met korrel.

De muziek van Tristan Perich combineert altijd akoestische instrumenten en 1-bit microprocessors die via kleine individuele luidsprekers worden afgespeeld. De radicale aard van zijn aanpak lijkt weer aan te willen sluiten bij de geest van de minimal art uit de jaren zestig, in een tijd waarin zoveel zogenaamde ‘minimalisten’ zich laten verleiden door goedkope religiositeit. En Perich is niet echt zo kil: er is ook iets puberaal aan zijn 1-bit elektronica, een tederheid voor glitchy machines die bijna doet denken aan Steven Spielberg.

PARALLELS is een onderhandeling tussen materiële eenvoud en cognitieve complexiteit, in het verblindende licht van de ritmische texturen van gestemde triangel en hi-hats. Gebracht door Tom De Cock (percussie), Alexandre Fostier (geluid) en Gerrit Nulens (percussie).

Yann Tiersen keert terug met een solo piano- en electronicaconcert ter ondersteuning van zijn nieuwe album Rathlin from a Distance | The Liquid Hour. Tiersen (Brest, Frankrijk, 1970) is een Bretonse componist en multi-instrumentalist, bekend om zijn kenmerkende mix van minimalistische piano, folktradities en experimentele elektronische klanklandschappen.

Clubnacht gecureerd door Leuven's finest selector AliA en haar label Artisjok, met dj-sets en live shows op het snijvlak van jazz, breaks en jungle.

De Turks-Duitse pianist Erol Sarp en de Zwitserse synthwizard Lukas Vogel vormen al een decennium het boeiende duo Grandbrothers, waarbij ze samen éénzelfde vleugelpiano bespelen om indrukwekkende soundscapes met elementen van minimalisme, ambient en techno op te bouwen. Sarp vanop zijn kruk achter de toetsen, Vogel vanachter een laptop die via een revolutionair systeem van hamers en microfoons de noten van de piano live moduleert.

Je hoort referenties aan clubmuziek, aan Steve Reich en aan de samenwerking van Ryuichi Sakamoto met Alva Noto. Een verwijzing naar Nils Frahm is haast te vanzelfsprekend, maar ook gewoon terecht. Klassiek, maar vooruitstrevend. Emotioneel, maar met één voet op de dansvloer.

STUK in Leuven sluit hun festival Artefact af met een relaxte zondagnamiddag vol elektronische muziek, geluidsperformances en talks.

Al twee decennia lang wijdt componist en geluidskunstenaar Thomas Ankersmit (PAN, Touch, Shelter Press) zich aan de Serge Modular synthesizer, een analoog instrument dat vijftig jaar geleden ontwikkeld werd door Serge Tcherepnin. Het blijft vandaag een van de meest veelzijdige en gerespecteerde elektronische instrumenten uit het pre-digitale tijdperk.

Mazen Kerbaj is een Libanese kunstenaar, componist en trompettist, gevestigd in Berlijn. Hij staat bekend om zijn experimentele trompet-improvisaties, waarbij hij het klassieke instrument transformeert met objecten, alternatieve mondstukken en percussieve elementen. Op Artefact Sound brengt hij de Belgische première van zijn nieuwe performance Lungless, een indringende compositie waarin hij teruggrijpt op pijnlijke jeugdherinneringen aan de Libanese burgeroorlog.

ladr ache is een zeskoppig collectief uit Brussel dat meerstemmige gezangen combineert met hypnotiserende ritmes en rauwe punk energie.

Met haar nieuwe album High Carbon (W.E.R.F. Records) keert Heleen Van Haegenborgh terug naar haar roots als pianiste. In een uiterst persoonlijke set weeft ze piano, elektronica en zelfontworpen klanktechnieken tot een subtiele, gelaagde wereld.

Flowdan is een van de meest iconische figuren van de Britse grime- en bass-scene. De MC, producer en medeoprichter van het legendarische collectief Roll Deep komt uit Oost-Londen en heeft zich sinds het begin van de jaren 2000 opgeworpen als een van de belangrijkste stemmen van het genre – herkenbaar tussen alle anderen, diep, schor en bezield.

Flowdan werkte samen met grote namen als The Bug, Skrillex, Chase & Status en Danny Byrd en wist zijn universum ver buiten de grime uit te breiden door dancehall, dubstep en drum-'n-bass met een zeldzaam gemak te combineren. Zijn single 'Rumble', geproduceerd met Skrillex en Fred again.., bracht hem op het internationale toneel en leverde hem in 2024 zelfs een Grammy Award op voor “Best Dance/Electronic Recording” – een primeur voor een grime-artiest.

Chibi Ichigo brengt begin 2026 een nieuw elektronisch project uit en stelt dat live voor tijdens een reeks exclusieve shows. Dansbaar, intiem en grenzeloos, muziek die recht uit haar buik komt en de benen laat bewegen.

In haar nieuwe nummers vertelt de Brusselse artieste verhalen over familie, vriendschap en over goeie en toxische relaties. Na succesvolle tours en passages op festivals als Rock Werchter, Pukkelpop en Dour is ze klaar om haar volgende hoofdstuk live te laten horen.

OFiRA, opgericht in 2024 door Brieuc Angenot en Eugénie Defraigne, is een duo uit Brussel dat de resonantie van oude muziek verkent door een hedendaagse bril. Door contra-tenorzang in het Latijn, cello en elektronische texturen te combineren, creëren ze meeslepende muziek waarin het sacrale en het moderne samenkomen. Hun eerste album 'Calor Solis', waarvan de gelijknamige single begin oktober verscheen, dompelt de luisteraar onder in een klankuniversum dat vragen stelt over tijd, licht en stilte. Door alle mogelijkheden van de cello, de stem en de toetsen te benutten en dankzij een subtiel gebruik van loops die hun expressieve kracht vertienvoudigen, legt het duo de basis voor een unieke esthetiek, die zowel intiem als vernieuwend is.

Een unieke avond om het Berlijnse nichelabel te vieren.

Svarte Greiner is het alter ego van Erik Knive Skodvin. De in Berlijn wonende Noor kennen we - naast de vele releases onder zijn eigen naam - ook van projecten en samenwerkingen met Deaf Center, B/B/S, Aaron Moore, Jasmine Guffond, … Hij is bovendien de drijvende kracht achter het Miasmah label.

Een nieuwe signing op Miasmah is de Poolse multi-instrumentaliste en componiste Olga Anna Markowska. Op haar debuutalbum smeedt Olga met citer, cello, soms een woordloze stem en electronica een klankwereld die diep raakt en onder de huid kruipt. Een schoonheid die nog lang nazindert. Haar muziek roept echo’s op van tijdloze werken van artiesten als Jacaszek en William Basinski, of de fijnzinnige emotionaliteit uit de films van Kieslowski. Toch is het vooral de persoonlijke toets in haar spel en composities die onmiddellijk opvalt.

Spannend Hi-NRG electropopduo stelt nieuw album voor.

Als er al iets bestaat dat Borokov Borokovs formule kan worden genoemd, is die waarschijnlijk uit volgend citaat te distilleren: “Wij maken in de eerste plaats muziek waar we zelf op willen dansen. Ook wanneer de muziek in kwestie niet meteen als dansmuziek klinkt.”

Het resultaat daarvan kan bijvoorbeeld lijken op hoekige synthpop, op arbeidsongeschikte Hi-NRG krauttrock met dubbele ‘t’, bovenfreudiaanse elektrapunk, acid house met verjaardagsthema, no no wave, een polyfone paniekaanval of meertalige klaagzang.

Alsof de band met iedere track een nieuwe kans aangrijpt om uit de omklemming van het eigen keurslijf los te walsen, weliswaar zonder garantie op succes. Hun eerste drumcomputer vonden ze trouwens op een vuilnisbelt in Borsbeek.

Gibrana Cervantes is een in Londen gevestigde Mexicaanse violiste, componiste en improvisator, bekend om haar gedurfde en experimentele benadering van muziek. Vanuit zowel een klassieke achtergrond als invloeden uit metal verweeft ze melodie en ruis tot emotioneel geladen en contemplatieve klankwerelden, waarbij vervorming en intensiteit centrale compositorische middelen zijn.

Martha Skye Murphy is een zangeres wiens raadselachtige aanwezigheid wordt gekenmerkt door een voortdurende vocale veranderlijkheid, zowel in opnames als op het podium. Door haar stem te benaderen als een ‘abject instrument’ beweegt ze zich moeiteloos tussen genres, laat zich niet in één stijl vangen en nodigt het publiek uit tot intens en aandachtig luisteren.

Op haar debuut Um speelt Murphy met contrasten: zachte, barokachtige momenten wisselen af met elektronische uitbarstingen, en organische en kunstmatige geluiden versmelten. Lyrisch roept het album beelden op die variëren van oude Romeinse rituelen tot speelse dansscènes, doordrenkt met een gevoel van verlangen en herinnering. Murphy zegt hierover: “Ik wilde dat de luisteraar zich gedesoriënteerd voelt, erotisch geladen door de intimiteit van een slaapkamer, om vervolgens in een woestijn te worden gekatapulteerd.”

De vierde editie van de All That Jazz Battle, een exclusief concept in het kader van Leuven Jazz.

De beste freestyledansers representen hun stijl in een 1 vs 1 format. Elke danser wordt daarbij gekoppeld aan een jazzinstrument waar hij/zij op zal moeten freestylen tegen de tegenstander. Hoe verder de danser geraakt, hoe meer instrumenten hij/zij zal krijgen om op te dansen.

In de eerste drie edities waren de bands Kau, Glashelder en Bandler Ching van de partij. In deze nieuwe editie nodigen we het zevenkoppige Hypercontent! uit. We openen de avond met hun liveset, waarna we losgaan met de battle.

De zon op je huid, je hoofd in donkere wolken en je hart op een plek waar je liever niet meer aan denkt. Zo klinkt 'Talvez', de nieuwe single van Ão en voorloper van het album dat begin 2026 verschijnt als opvolger van het alom geprezen 'Ao Mar'. Brenda Corijn, Siebe Chau, Jolan Decaestecker en Bert Peyffers trekken hun lijn verder met een unieke blend van saudade, alternatieve pop, Latin en electronica in het Portugees en Engels, nu nog meer uitgepuurd, productioneel rijker, dieper én fysieker.

Hun show in AB is al uitverkocht, maar in de herfst doet de band nog een Belgische tour met stops in Gent, Brugge, Luik, Leuven en Antwerpen.

Stroom invites Sergeant & OKO DJ. Sergeant brengt een wervelwind van grillige klankcollages waar chaos telkens in nieuwe vormen explodeert en OKO DJ speelt een mix van experimentele dub, 90s rock, industrial folk en alles daartussen. Verwacht een avond die kantelt, verrast en je zonder pardon meezuigt.

Belgisch viertal Stavroz staat bekend om hun unieke mix van organische instrumenten, elektronische grooves en een filmische sfeer die tegelijk intiem en meeslepend klinkt. Wat begon in Oost-Vlaanderen als een dj-project, groeide uit tot een liveband die wereldwijd podia veroverde, van Coachella tot Cercle.

Met hun eigen label Moodfamily en hits als The Ginning en Gold Town nestelden ze zich stevig in de internationale scene. Op 17 oktober verschijnt hun nieuwe album Take a Seat, een rijk en avontuurlijk werk dat 14 tracks lang laveert tussen melancholie en hoop.

De band experimenteerde met instrumenten uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten, en werkte samen met niemand minder dan RY X voor het ingetogen hoogtepunt Lilac. Van de desert groove van Hunt tot de tedere warmte van Para Rio - Take a Seat toont Stavroz in hun meest intieme vorm. Geen betere plek om hun nieuwe plaat te ontdekken dan in AB.

Daniel Lopatin, alias Oneohtrix Point Never, zorgt met zijn nieuwe album Tranquilizer voor een sonische hallucinatie: hij verdooft niet, maar laat met digitale chaos de ambient ontsporen. Voor zijn elfde plaat vond Lopatin inspiratie online. Hij redde restanten van commerciële sample-cd’s van het Internet Archive en smolt ze om tot muziek waarin de grenzen tussen echt en onecht vervagen, waar samples wegsmelten in ruis. “I wanted to capture the emotional register of an era where everything is archived but perpetually slipping away”, aldus Lopatin. Hij is niet aan zijn proefstuk toe en componeerde soundtracks voor films als Uncut Gems en Good Time en werkte samen met artiesten waaronder James Blake, Charli XCX, Iggy Pop, David Byrne en Nine Inch Nails. Freeka Tet tekent voor de live visuals in zijn unieke, zinderende stijl.

De Belgische artiest, componist en multi-instrumentalist Tsar B (Justine Bourgeus) blaast nieuw leven in het DNA van pop, barok en clubbeats. Haar muziek raast vooruit met een mix van verwondering, overgave en nieuwsgierigheid, een wereld waarin genres moeiteloos samensmelten.

Doorheen haar carrière heeft Bourgeus haar artistieke universum uitgebreid naar film, dans en mode, waar ze steeds opnieuw grenzen verlegt. Na haar eerste EP (2016), het betoverende debuutalbum The Games I Play, het experimentele Unpaintable (2020) en het dromerige to the stars (2023), werkte ze samen met onder meer Alexander Chung, Oscar and The Wolf en Nova Twins.

Tijdens de pandemie bracht Tsar B een van Salvador Dalí’s legendarische kookboeken tot leven in de concertfilm Les Diners de Gala. De voorbije jaren groeide Bourgeus uit tot een gegeerde filmcomponist en producer, terwijl ze haar eigen muzikale pad bleef bewandelen.

Op 30 januari 2026 verschijnt haar langverwachte derde album The Writer: een nieuw hoofdstuk in het universum van Tsar B, waar verbeelding en klank elkaar opnieuw uitdagen.

De ontmoeting tussen Julianna Barwick en Mary Lattimore brengt twee belangrijke figuren uit de hedendaagse ambientmuziek samen. Samen weven ze soundscapes van adembenemende schoonheid, waarin Barwicks etherische vocale loops samensmelten met Lattimores hemelse harparpeggio's, in een dialoog vol gratie en contemplatie.

Na verschillende incidentele samenwerkingen brengen de twee artiesten in 2025 een eerste gezamenlijk album uit, waarin organische texturen, omhullende galm en doorschijnende harmonieën worden gecombineerd. Een meditatief werk dat de traagheid, de stilte en de gemeenschap tussen twee unieke gevoeligheden viert.

Hun concert belooft een meeslepende ervaring te worden, op de grens van het sacrale en het dromerige, waar elke noot als een zuchtje wind in de lucht lijkt te hangen.

Malibu is een Franse muzikante die met haar dromerige mix van drone, neoklassiek en pop een meditatieve wereld creëert waarin fluisterende zang en zuchtende ademhalingen over golven van strijkers zweven. Haar liveshows – bekroond met optredens op Atonal, C2C en als support voor Oklou – en haar filmcompositie voor La Fille Qui Explose (Cannes 2024) maken van haar een filmische verteller die tijd en ruimte even makkelijk laat vervagen als de horizon.

Centraal in de muziek en wereld van Merope staat de zang en klanken van de Litouwse zangeres Indrè Jurgelevičiūtė, zij aan zij met gitarist en klanktovenaar Bert Cools. Merope verweeft traditionele Litouwse klanken met innovatieve geluidsexperimenten en field recordings.

Een geheel eigen sound, een geheel eigen avant—garde folk. Coco Rosie meets Linda Perhacs. Zoiets. En ook weer helemaal niet. Dat de dromerige klanken en boeiende wereld van Merope h e l e m a a l tot zijn / haar / het recht komt in de setting van de Sint—Joriskerk, weten we wel.

Met hun vijfde album 'Vėjula' levert Merope een diep ontroerende en vernieuwende bijdrage aan de moderne muziekwereld. Dit is niet zomaar een album, maar een luisterervaring die grenzen tussen verleden en toekomst, lokaal en globaal, moeiteloos overstijgt. Adembenemend. Intens. Magic.

Het Belgische trio TJE brengt een unieke mix van electronica, melancholische avant-pop en experimentele postrock. Met een minimum aan instrumentatie streven ze naar een maximale impact, waarbij ze de grenzen van hun instrumenten verkennen, op zoek naar dissonantie en muzikale wrijving.

Britse pioniers die shoegaze, vroege IDM en ambient versmelten.

Vanuit het Londense undergroundcircuit van de vroege jaren 90 werd Seefeel al snel een van de meest vooruitstrevende acts van hun tijd, waarbij ze de grenzen tussen gitaarmuziek en elektronische experimenten lieten vervagen. Hun debuut Quique (1993) onderscheidde hen direct van de shoegazescene en wees eerder richting de opkomst van IDM.

Aphex Twin was al snel fan, hij remixte Time To Find Me tweemaal en haalde de band uiteindelijk naar zijn Rephlex-label. In 1994 schreef Seefeel geschiedenis als de eerste gitaarband die tekende bij Warp Records, waar ze het donkere, meer gefragmenteerde Succour uitbrachten, samen met de invloedrijke Starethrough en Fracture/Tied EP’s, gevolgd door het sobere Ch-Vox.

Na een lange pauze keerde Seefeel terug tijdens Warps twintigjarige jubileum met een nieuwe, krachtigere line-up, gevolgd door hun zelfgetitelde album uit 2011. Warp vierde hun nalatenschap in 2021 met de Rupt & Flex box set, waarmee Seefeel bevestigd werd als pionier van een grensverleggend geluid dat vandaag alleen maar relevanter is geworden.

Lucrecia Dalt is een Colombiaanse componist, producer en vocalist die bekendstaat om haar intrigerende samensmelting van experimentele elektronica, atmosferische sounddesign en poëtische vertelvormen. Vanuit haar achtergrond als ingenieur ontwikkelde ze een uitgesproken benadering van klank, waarin wetenschap, fictie en geheugen elkaar voortdurend kruisen. Op 12 mei komt ze met haar nieuwe album 'A Danger to Ourselves' naar Club Wintercircus. Verwacht een kruising van wetenschap, fictie en geheugen in een atmosferisch jasje.

Use Knife en Smote slaan de handen in mekaar voor een double bill op 14 mei in Trix! Een avond vol intense, meeslepende klanken: van de rauwe post-punk energie van Use Knife tot de hypnotiserende, rituele geluiden van Smote.

OFF:CIRCUIT combineert elementen van breaks, rave, indie en punk tot een eerlijk, meeslepend geluid. De muziek is brutalistisch, melancholisch en compromisloos, gedreven door zware drumprogrammering en industriële texturen. Verwacht concrete drumgeweld, rauwe zang en een intense, ongefilterde benadering van elektronische muziek. Vanuit hun kelder in Antwerpen veroveren ze met hun rebelse energie België, en vorig jaar tourden ze zelfs mee als voorprogramma van Oscar and the Wolf.

JOKKOO is een pan-Afrikaans collectief gevestigd in Barcelona, Spanje, opgericht met als doel om de avant-gardescene van het Afrikaanse continent en zijn diaspora te verkennen en te verspreiden. Op Berlin Atonal presenteerden ze na enkele jaren aan residenties hun eerste liveproject, waarin ze de mangrove verkenden, zijn complexiteit, zijn onderlinge afhankelijkheid en zijn stille kracht om hele ecosystemen bijeen te houden. Uit deze ervaringen ontstond Organic Intelligence (0.I.), een elektroakoestische performance die speculeert over een toekomst waarin natuurlijke systemen zoals de mangrove de laatste bescherming van de planeet zouden kunnen worden, die ineenstorting tegengaat en het evenwicht herstelt.

Door middel van een dialoog tussen het menselijke en het niet-menselijke, het analoge en het digitale, waarbij ze gebruik maken van een mix van akoestische instrumenten, dj-mixen, veldopnames, live coding en synthese, bouwen ze een evoluerend geluidslandschap op, verweven met zang in het Spaans, Wolof en Catalaans. De live visuals van Akyute combineren natuurlijke en kunstmatige beelden en transformeren de ruimte in een audio-reactief droomlandschap.

Om de vijftigste verjaardag van hun band te vieren - en ook om overleden bandlid Richard H. Kirk te eren - komen Stephen Mallinder en Chris Watson terug samen om een reeks Cabaret Voltaire-concerten te spelen. En ze kozen AB voor hun Belgische concert. Een avond waar we hard naar uitkijken!

De invloed van de legendarische cultband uit Sheffield op elektronische, experimentele, techno, industrial en postpunkmuziek kan niet overschat worden. Samen met Throbbing Gristle, Kraftwerk, Joy Division, New Order en nog een handvol andere bands hebben ‘the Cabs’ de geschiedenis van de hedendaagse (elektronische / experimentele) muziek sinds de late jaren 70 mee vormgegeven.

Terwijl Bozar in 2026 hun portretartiest Fennesz vieren, viert hij de 25e verjaardag van zijn grote doorbraakalbum Endless Summer. Bij de release in 2001 beschreef NME de LP als “an album that proves experimental new music can understand and revitalise old traditions, that the avant-garde doesn't have to be grey and terrifying.” Doorheen de jaren werd Endless Summer als een kantelpunt in de elektronische muziek gezien; het moment waarop melodie en noise hand in hand gingen. Ondertussen benoemde Pitchfork het album als een van de beste ambientalbums ooit (op nummer 22). Speciaal voor de verjaardag haalt Fennesz de videoartiest Lillevan erbij, met wie hij eerder al in Berlijn en Hong Kong samenwerkte. Surf mee op de door laptop gegenereerde geluidsgolven van Endless Summer en duik de zomer in met de iconische Fennesz.