Met ‘Sessions 1-4’ lanceert Moene Peeters debuut-EP in STUK

Ik hoef er niemand van te overtuigen dat grootsteden een broeihaard zijn voor al wat muzikale ontwikkelingen en uitspattingen betreft. Verschillende artiesten verdiepen er zich in hun kunde en slaan de handen in elkaar met andere creatievelingen om dingen in beweging te brengen, te houden en verder te onderzoeken waar de grenzen liggen van hun mogelijkheden. Moene Peeters is één van die jonge gedrevenen. Zijn huidige parcours houdt nu halt bij een eerste EP-relaese onder eigen naam.

De Leuvense Moene die afstudeerde aan het Lemmensinstituut als master in de muziek (drum) heeft op jonge leeftijd al een heel mooi parcours afgelegd. Hij begon met drummen als uitlaatklep voor zijn onuitputtelijke energie, werd nieuwsgierig naar alle mogelijkheden die met dat instrument gepaard gaan, ging muziek studeren omdat het het enige was dat hij zich kon inbeelden te doen, leerde via die weg andere gepassioneerden kennen met wie hij slagader oprichtte, bouwde ondertussen een gigantisch netwerk uit in Leuven en Brussel bestaande uit andere artiesten, liefhebbers van muziek, getalenteerden en geïnteresseerden.

De EP

Talent is echter iets niet waar hij op vertrouwt. “Ik heb mijn twijfels over het belang van de factor talent: je moet vooral hard werken”, aldus Moene. Dat harde werk resulteert in een EP, zijn eerste in eigen naam. Vier sessies, talloze invloeden. Moene werkt per sessie samen met verscheidene Leuvense, Brusselse of internationale artiesten. Een heerlijke uitspatting van vakmanschap, gestoeld op collectieve toewijding, een jazz-opleiding en een diepgaande interesse in het elektronische landschap.

• Zijn eerste sessie (i.s.m. dBridge) is een heerlijk dansbare housetune, loungy maar uptempo, een synthesizer die het nummer kruidt met laagje elektro en een bassige basis die de song zijn body geeft.
• De tweede sessie lijkt dan eerder op een versnelde reggaetonbeat overgoten met jazzy vocals (door Helena Casella), vol scherpe breaks en ondersteund met keys die je in een sneltempo door het nummer heen gidsen. Dat Moene fan is van ‘bruk’ oftewel ‘broken beat’ las ik al eerder in artikel over de artiest.
• De derde sessie opent hij (samen met Le Motel) eerder in een atmosferisch oerwoud, dikt daarna gestaag het tempo en het aantal stokslagen aan tot het zich ontpopt tot heerlijke etherische, aardse, jungle.
• Zijn laatste sessie barst dan weer van de energie en breaks, samengebonden met snelle vibrerende toetsslagen op een synthesizer. De invloed van Lander Gyselinck is duidelijk merkbaar in deze opzwepende vierde sessie. 

Deze vier sessies bewandelen uiteenlopende maar eveneens veelbelovende zijwegen van zijn métier. Dat hij dat voor elkaar krijgt zonder me ook maar éen keer kwijt te geraken getuigt van plezier, kennis van zaken, en een grote curiositeit naar alles wat hij nog in zijn mars heeft. 

Op 21 februari wordt de EP live voorgesteld in STUK Leuven waarna Artefact Night van start gaat, een clubnacht gecureerd door niemand minder dan AliA zelf. Genieten!