Overslaan en naar de inhoud gaan
menu
Ão en Ão, gemaakt door Willem Mevis, in opdracht van Ancienne Belgique

Ão bevestigt status en houdt Ancienne Belgique moeiteloos in de ban

Een avond waarin melancholie, speelsheid en intensiteit naadloos in elkaar overvloeien.

01/04/2026 / Nadeche ReyskensNadeche Reyskens

Afgelopen donderdag stond Ão voor een volledig uitverkochte AB en wie erbij was, begrijpt meteen waarom. Voor wie de band nog niet kent: Ão is het muzikale project van Brenda Corijn (zang), Siebe Chau (gitaar, bandoneon), Jolan Decaestecker (toetsen, elektronica) en Bert Peyffers (percussie). Samen brengen ze de hele wereld naar je toe: een frisse mix van Zuid-Amerikaanse gitaarklanken, grijpende en gelaagde ritmes, subtiele elektronica, Portugese fado en magische zanglijnen in zowel het Portugees als Engels. Ão, je spreekt het uit als een kleine kreet van pijn wanneer je je kleine teen tegen de tafelpoot stoot. Het betekent iets pijnlijks, treurig, maar ook iets moois of een uiting van verwondering. En afgelopen donderdag betekende het vooral bewondering: wauw.

Met hun debuutalbum Ao Mar in 2023 maakten ze meteen indruk en die lijn trekken ze in 2026 zonder moeite door. Vrij van alle genrehokjes blijven ze hun muzikale grenzen verleggen. Hoe ze live alles tot leven wekken, is ongezien indrukwekkend. Openen deden ze met Me Condena, ook de opener van hun tweede album Malandra dat op 13 februari 2026 uitkwam. Het nieuwe album verwijst naar een vrouw die met humor, intelligentie, speelsheid en sluwheid, maar vanuit een sterke positie, door het leven beweegt. Die diepgang en gelaagdheid hoor je net zo terug in de muziek én in hun optreden. Het viertal weet zonder moeite een zaal kippenvel te bezorgen, maar humor en speelsheid ontbrak zeker niet, bijvoorbeeld toen zangeres Brenda bij het nummer Orgulho al blaffend interactie had met het publiek.

Ão en Ão, gemaakt door Willem Mevis, in opdracht van Ancienne Belgique
© Willem Mevis
Ão en Ão, gemaakt door Willem Mevis, in opdracht van Ancienne Belgique

Ergens halverwege de set nam Brenda Corijn kort het woord. Zonder expliciet te worden, verwees ze naar de staat van de wereld en hoe we daar, bewust of niet, soms te gemakkelijk van wegkijken. Die reflectie kreeg muzikaal vorm in het daaropvolgende nummer Cinza, dat ook dienst deed als themalied voor het benefietconcert On Stage For Palestine in muziekcentrum Cactus. Het werd, althans voor ons, een van de meest indringende momenten van de avond. “Cinza”, aldus Brenda, “schept een landschap bedekt met as waarin jij, ik en zoveel anderen vastlopen in onze stappen en toch blijven doorgaan.” Live kwam die beeldspraak bijzonder binnen. Het orgel-synth arrangement bouwde een sluimerende intensiteit op. Samen met Corijns stem, van breekbaar en ingetogen naar krachtig, creëerden ze iets woest expressiefs. Kennis van het Portugees leek nauwelijks nodig om de lading van het nummer te voelen of begrijpen. Een kritische reflectie op, zoals de band het zelf omschrijft, het feit dat we blijven ademen en doorgaan met dezelfde lucht die voor zovelen ontnomen werd. 

Het publiek kreeg nauwelijks tijd om te bekomen, want na Cinza gooide Ão het roer radicaal om. De zwaarte maakte plaats voor lichte, dansbare energie: vest uit, zonnebril op en de heupen los. De sfeer werd losser en in een mum van tijd leek de AB te veranderen in een broeierige dansvloer. Hun vermogen om breekbare momenten moeiteloos af te wisselen met speelsheid, dans en zelfs humor tilt de live act naar een hoger niveau. Later in de set kreeg More een opvallende invulling wanneer danser Kazanga Jonathan Linga op het podium verscheen en het nummer een extra dimensie gaf; een soort fysieke dialoog met de muziek en met Brenda Corijn zelf. Richting het einde van de show bracht de band opnieuw een subtiel evenwicht tussen lichtheid en melancholie met hun nummer Talvez.

Na een korte exit keerde de band terug voor een bisronde, enthousiast aangemoedigd door het publiek. Dat enthousiasme bleef ook na de show nazinderen in de vorm van een lang en luid applaus. Ão bewees in de AB opnieuw waarom de zaal in een mum van tijd uitverkocht was en onderstreepte daarbij hun indrukwekkende muzikale veelzijdigheid. Hun muziek beweegt constant tussen tegenpolen: licht en donker, speels en ernstig, intiem en groots. Geen enkele emotie bleef onaangeroerd. Wat blijft hangen, is niet alleen hun muzikaliteit, maar ook hun vermogen om een zaal volledig mee te nemen in hun verhaal. Wat als veelbelovend muzikaal project begon, groeide razendsnel uit tot een van de meest intrigerende acts in het Belgische muzieklandschap. Wij kijken alvast uit naar meer van dit jong en getalenteerde viertal.

Ão en Ão, gemaakt door Willem Mevis, in opdracht van Ancienne Belgique
© Willem Mevis
Kopfoto: © Willem Mevis