Deze optredens bleven ons het meeste bij op Horst 2026

Elk jaar is Horst Festival één van de eerste festivals van het jaar – en tegelijk ook één van onze favoriete. Een zegen en een vloek: want ja, we beginnen sterk, maar langs de andere kant: wie begint er zijn maaltijd nu met het dessert? Daarnaast kan het weer in mei nog best onvoorspelbaar zijn. De voorbije jaren hadden we geluk, maar dit jaar iets minder. Slechte weersvoorspellingen zorgden voor een stortvloed aan tickets op TicketSwap. Slecht nieuws voor de organisatie, maar een zegen voor bezoekers, want het zorgde voor een editie met meer ademruimte aan de stages en een intentioneler publiek. En het weer? Dat viel al bij al erg goed mee, op enkele buitjes en over het algemeen lage temperaturen na. Maar aangezien een groot deel van de stages overdekt waren bleek zelfs dat geen probleem.

Na een jaar lang fervent Horst Clubgangers geweest te zijn, kwam bij ons naar aanloop van het festival een andere bedenking boven: gaat het festival nog altijd zo superieur aanvoelen, of gaan de clubnachten onze favoriete feestmomenten van het jaar worden? Met het festival achter de rug kunnen we met zekerheid zeggen: ja, het blijft een uitzonderlijke ervaring. Wat het inboedt aan gezelligheid en gemeenschapsgevoel, maakt het goed met een groter speelveld, nóg meer side quests en een uitgebreidere scenografie. Wat natuurlijk niet wegneemt dat we al enorm hard uitkijken naar de clubnachten.

Dat gezegd zijnde gaan we graag over naar de focus van het artikel: dit zijn de zeven performances die ons sinds het Horstweekend het meeste bijbleven.

Low End Activist (live) (Dieter)

Weaving Weeds - donderdag 19:00 - 20:00

Stella K (Warre)

Garage - donderdag 20:00 - 23:00

Na het avondeten was Stella K in de Garage precies wat nodig was om opnieuw op gang te komen. Haar set voelde opvallend breed aan: breakbeats, progressive house, percussieve bass en plots zelfs disco, zonder dat het ooit stuurloos werd. Integendeel, net die veelheid aan invloeden maakte het moeilijk om verveeld te raken. Ze vertelde geen rechtlijnig verhaal, maar sprong soepel tussen tijdperken en energieën, telkens met één voet stevig op de dansvloer van vandaag.

Dat ze in een kleinere, warmere stage stond, bleek eerder een voordeel dan een beperking. De Garage werd een zweterige cocon waarin de temperatuur, de nabijheid en de fysieke kracht van de muziek elkaar versterkten. Het hoogtepunt kwam wanneer ze disco in de mix bracht: een onverwacht openbrekend moment dat de ruimte meteen lichter maakte. Stella K bewees met haar Horst-debuut dat een set niet per se groot of bombastisch hoeft te zijn om veel indruk te maken. Soms volstaat een scherp oor, een brede muzieksmaak en de juiste timing om iedereen weer helemaal klaar te stomen voor de rest van de avond.

DJ SWISHA (Warre)

Dark Skies - vrijdag 19:00 - 21:00

Weinig dj’s weten een dansvloer zo vanzelfsprekend in beweging te krijgen als DJ SWISHA. Na zijn memorabele passage op Moon Ra tijdens Horst 2024 waren de verwachtingen hoog, maar hij leek daar geen seconde onder te lijden. Integendeel: met zijn uitgesproken stijl, snel, speels, bass-heavy en vol hooks, tilde hij de energie van het publiek bijna moeiteloos omhoog.

Wat vooral opviel, was hoe natuurlijk hij zijn eigen clubtaal wist te combineren met herkenbare momenten. Af en toe dook er een meezinger op, maar nooit als goedkope truc. Eerder als extra vonk binnen een set die voortdurend schakelde tussen Jersey club, breaks, UK-invloeden, rap-sensibiliteit en futuristische clubmuziek. Zelfs toen er buien over Dark Skies trokken, liep het publiek niet weg. Mensen omarmden de warmte van de muziek alsof die belangrijker was dan het weer. 

Polar Inertia (Dieter)

Strato - vrijdag 19:30 - 21:00

Tegen het vallen van de avond trokken we naar een in dichte mist gehulde Strato. Eenmaal binnen waande je je precies op een andere planeet: de zaal was gehuld in een dichte mist die je nog geen meter voor je liet kijken en werd verlicht door intense strobes, de combinatie waarvan je werkelijk deed trippen. Dat visuele spektakel werd gepaard met diepe, donkere en harde techno van het Franse duo Polar Inertia. Dit complete verdwijnen in duisternis en anonimiteit stond in scherp contrast met de sociale, hectische buitenstages waar we van kwamen, een afwisseling die best welkom was. De muziek muteerde van deep techno geleidelijk aan naar hevig hardcore/noise-achtig geluid. Iets waar ik normaal niet echt fan van ben, maar het hele gebeuren nam je zo hard mee in een trance dat dat uiteindelijk echt niet meer uit maakte. Een memorabele ervaring, en één van vele voorbeelden van hoe Horst telkens weer surreële scenes weet neer te zetten met licht en mist.

DTM Funk presents Black Gravity Dance (Maxime) 

Ring - vrijdag 23:00 - 02:00

Deze set heeft het publiek aan de Ring stevig herinnerd aan waar housemuziek eigenlijk om draait: niet de persoon in de booth, niet de hype, maar de dansvloer. Vanaf de eerste minuut hing er een vrij bijzondere energie in de lucht en lag de focus volledig op de muziek en de dansers, die de muziek niet blind volgden maar er echt mee in dialoog gingen. Ze brachten een vorm van spontaniteit, passie en expressie die ik nog maar zelden gezien heb op een festival. Ook het publiek keek niet alleen toe, maar werd langzaam meegzogen in dat verhaal. Het voelde allemaal zo warm, open en oprecht. 

Muzikaal was dit voor mij ook absoluut een masterclass in housemuziek. DTM Funk speelde geen set die indruk wou maken met grote momenten of spectaculaire tricks, maar eentje die draaide rond verbinding en groove. Je voelde constant hoeveel liefde en respect er achter die muziek zit, en misschien nog belangrijker: hoeveel geschiedenis.

Dankzij die uren in de Ring had ik voor het eerst het gevoel dat ik niet alleen aan het luisteren was naar house, maar ook even echt in contact kwam met de cultuur erachter. Ik durf dan ook zeggen dat het een zeldzame festivalervaring was, die me eraan herinnerd heeft waarom ik ooit verliefd ben geworden op het genre. Meer van dat!

Lisa Vereertbrugghen - Again Forever (Dieter)

Rain Room - zaterdag 19:00 - 20:00

In de helft van de laatste festivaldag was het tijd voor een pauze. We trokken naar de Rain Room voor een dansvoorstelling van choreografe Lisa Vereertbrugghen genaamd 'Again Forever'. Knus tegen elkaar gekropen op een zitzak zagen we vier dansers, gekleed in simpele, zwarte rave/sportkledij. De dansers bewogen zich door de – op enkele lage hekken na – lege ruimte. Ze bewogen op een traag ritme, soms met z'n vieren, anders in duo's. Ze zochten op een beheerste manier toenadering tot elkaar, gingen met elkaar in dialoog via trage dans. Over de periode van een uur versnelde de muziek geleidelijkaan en werd de dans expressiever, zonder haar intieme karakter te verliezen.

Het geheel voelde enorm oprecht en intiem, en herkenbaar. Want niks voelt zo mooi als tijd nemen voor elkaar en langzaamaan spanning opbouwen in tijden van korte aandachtsspannes en instant gratification. Lang oogcontact, intense omhelzingen, voorzichtige aanrakingen. Deze hartverwarmende performance was een belangrijke herinnering van de helende kracht van expressie en connectie op de dansvloer. Een les die we de komende uren direct in de praktijk zouden omzetten.

Malo Z (Dieter)

HoRAbaixa - zaterdag 23:00 - 00:30

Horst Festival is geen Horst Festival als het niet eindigt in een piekervaring, een moment waarop op magische wijze al je vrienden aan dezelfde stage staan en je verwend wordt door een masterclass van een set. Een moment waarop je je enorm dankbaar voelt voor de mensen die je omringen, het festival waar je deel van hebt kunnen uitmaken en die mooie zomer die in het vizier staat. Vorig jaar was dat Kuba's set aan de Soleil Rouge, dit jaar was dat Malo Z's set aan de HoRAbaixa, de 'nieuwe Moon Ra'. Anderhalf uur aan dromerige, maar vurige trance met een '90s vibe en extatisch dansende mensen, gebracht door een lokale held die weeral eens bewijst dat je geen gekke headliners nodig hebt om een memorabele festivalervaring te creëren. Kleine sidenote: die gekke headliner was er wel, met drum & basslegende DJ Storm die het later overnam en effectief het festival afsloot. Maar toch blijft Malo Z voor ons de échte winnaar van de avond, de set waar we binnen een paar jaar nog aan gaan terugdenken.