Niels Orens is een producer van elektronische muziek en een live-artiest die de convergentie van akoestische instrumentatie en elektronische productie onderzoekt. Op basis van breakbeat, diepe bas en meeslepende elektronische composities creëert hij soundscapes die zowel fysiek als diep menselijk aanvoelen.
Zijn huidige liveshow slaat een brug tussen recente releases en de eerste publieke presentatie van nieuw materiaal, en biedt inzicht in de richting die zijn geluid opgaat. In de afgelopen twee jaar heeft hij ongeveer 50 shows gegeven in heel Europa, als voorprogramma van artiesten als Max Cooper, Forest Swords, Rival Consoles en Weval. Recente hoogtepunten zijn onder meer uitverkochte optredens in de AB Club van Ancienne Belgique en het Concertgebouw Amsterdam tijdens ADE 2025.
Live ondersteund door Thomas Geysen op drums krijgt de performance een extra laag van rauwe energie en dynamische interactie, waarbij de grenzen van elektronische muziek worden verlegd naar een krachtige, hybride live-ervaring.
De Britse zanger en producer Jamie Woon keert na tien jaar terug naar het podium. De cultfavoriet en Londense soulvernieuwer – bekend van samenwerkingen met Burial en Disclosure, en gesteund door artiesten als Erykah Badu en Pharrell – bouwde een toegewijde fanbase op met tracks als 'Night Air' en 'Sharpness'. Na zijn doorbraak met ‘Mirrorwriting’ en het Mercury-genomineerde ‘Making Time’ verdween Woon uit de spotlight, maar in 2026 keert hij terug met zijn derde album ‘3, 10, Why, When’, gemaakt in samenwerking met producer Martin Terefe. Een plaat vol diepe grooves, scherpe ritmes en kwetsbare, nachtelijke overpeinzingen.
Op ‘Perfectly Blue’ breidt RIP Swirl (alias Luka Seifert) het geluid uit van zijn veelgeprezen debuutalbum ‘Blurry’ uit 2022, dat door The Fader werd omschreven als een ‘zoemende shoegaze-revivalplaat’. Het album combineert zijn werk als producer en dj in Berlijn met een levenslange band met de gitaar en een analoge benadering van opnemen, en beweegt zich tussen shoegaze, triphop en nostalgische, nachtelijke sferen. ‘Perfectly Blue’ is opgenomen, geproduceerd en gemixt door Luka in zijn thuisstudio in Berlijn en gemasterd door Beau Thomas (Aphex Twin, Burial).
Malibu is een Franse muzikante die met haar dromerige mix van drone, neoklassiek en pop een meditatieve wereld creëert waarin fluisterende zang en zuchtende ademhalingen over golven van strijkers zweven. Haar liveshows – bekroond met optredens op Atonal, C2C en als support voor Oklou – en haar filmcompositie voor La Fille Qui Explose (Cannes 2024) maken van haar een filmische verteller die tijd en ruimte even makkelijk laat vervagen als de horizon.
4am Kru belichaamt de rauwe energie van de rave- en junglescene uit de nineties. Het duo, opgericht in Londen door Howie en Stu, zet hun obsessie voor de ravecultuur om in nummers die zijn ontworpen om live te worden gedeconstrueerd en opnieuw opgebouwd, wat resulteert in hectische en opwindende liveoptredens.
Na het publiek in vervoering te hebben gebracht als voorprogramma van Chase & Status, blijft 4am Kru een instinctieve en onafhankelijke rave verspreiden, trouw aan zijn roots en zijn aanstekelijke energie.
De ontmoeting tussen Julianna Barwick en Mary Lattimore brengt twee belangrijke figuren uit de hedendaagse ambientmuziek samen. Samen weven ze soundscapes van adembenemende schoonheid, waarin Barwicks etherische vocale loops samensmelten met Lattimores hemelse harparpeggio's, in een dialoog vol gratie en contemplatie.
Na verschillende incidentele samenwerkingen brengen de twee artiesten in 2025 een eerste gezamenlijk album uit, waarin organische texturen, omhullende galm en doorschijnende harmonieën worden gecombineerd. Een meditatief werk dat de traagheid, de stilte en de gemeenschap tussen twee unieke gevoeligheden viert.
Hun concert belooft een meeslepende ervaring te worden, op de grens van het sacrale en het dromerige, waar elke noot als een zuchtje wind in de lucht lijkt te hangen.
Verankerd in de landschappen van Quebec en gedragen door de uitgestrektheid van de Saint-Laurent-rivier, ontwikkelt Flore Laurentienne instrumentale muziek die zowel ruimtelijk als intiem klinkt, waarin strijkers in dialoog treden met analoge synthesizers.
KŌMA maakt deel uit van een nieuwe generatie die de Brusselse underground een nieuw gezicht geeft. Zijn universum, geworteld in de hardcore-erfenis van de jaren 90 en de Britse clubcultuur, laveert tussen de druk van breakbeat, de kracht van de bass en cinematografische electronica. Hij werkt voornamelijk met hardware-instrumenten en intensieve sampling, wat resulteert in fysieke en meeslepende clubmuziek met een architectonisch gevoel voor ruimte.
