Op woensdag 4 februari betraden Ava Rasti en Sheherazaad het podium van CCHA in Hasselt, een double bill waar programmeur Laurent Pitsi mij spontaan voor uitnodigde. Ik ging erin zonder voorkennis over hun werk, puur op basis van de beschrijving en de uitnodiging, klaar voor een verrassing. Het werd een avond vol warme texturen, spontane chemie en hypnotiserende grooves.
Ava Rasti Opent met verve
Ava Rasti, de Iraanse componiste en pianiste uit Teheran, beet de spits af met een performance geïnspireerd op haar album The River (130701/FatCat, 2024). Warme strijkerachtige drones worden op kundige wijze op het publiek losgelaten. Het is duidelijk dat ze comfortabel is op het podium. Heel mooi is ook dat ze spaarzame stukken live speelt en het geluid niet alleen met de parameterknoppen van haar synths controleert – daarin wijkt ze af van een pure laptopperformance. Haar geluid is warm en organisch, en een subtiel gebruik van distortion geeft het net dat vuile randje dat voorkomt dat alles te wollig klinkt. Maar de magie komt pas echt in haar optreden als voor het laatste nummer de toetsenist en de drummer van Sheherazaad meekomen doen, de toetsenist op een kleine modulaire synth. De sound komt echt tot leven met de toevoeging van de live percussie van de drummer, en het modulaire systeem zorgt voor net nog een stukje extra diepte. Op haar eentje heb ik al genoten van dit optreden, deze “spontane” samenwerking was een zalige kers op de taart.
Sheherazaad ontketent groove
Na de pauze nam Sheherazaad het over, het project rond de Amerikaans-Indiase zangeres met wortels in de tradities van Duizend-en-een-nacht, Arooj Aftab. Haar debuut Qasr (Erased Tapes, 2024) mengt westerse klassiek met Zuid-Aziatische elementen. Deze zangeres weet met haar onnavolgbare charme het publiek makkelijk te bespelen. De muziek is bijzonder: een multi-instrumentalist die afwisselend toetsen, synth, bas en ukulele speelt. Een basis die op sommige nummers bijspringt, een violiste met effectpedalen, en een drummer-percussionist. Dit geheel levert spannende nummers op vol spanning en groove, met Aziatische invloeden maar ook jazz en neo-klassiek. Ook binnen deze band valt me de briljante slagwerker op, die geheel zonder hedendaagse elektronische gadgets iets neerzet waar veel drummers met een bak elektronica nog niet aan komen. De hele band was goed hoor, en het plezier waarmee ze speelden was aanstekelijk.
Een hele fijne muzikale avond die heel knus op het podium van de grote zaal van het CCHA plaatsvond, wat het geheel een stukje extra charme mee gaf.
Kopfoto: © Iphonografie
