Beschuldigingen, statements en een sector in zelfonderzoek

De elektronische muziekwereld beleeft een existentiële week. Niet door een muzikale trend of een artistieke clash, maar door een digitale kettingreactie van beschuldigingen die begon bij één Instagram-account: @bradnolimit, ex-medewerker van het internationale STEER Management. 

Wat aanvankelijk oogde als een persoonlijke aanklacht, groeide binnen enkele dagen uit tot een stroom aan getuigenissen, screenshots en oproepen aan anderen om zich uit te spreken. Velen vragen zich dan ook af of dit de juiste manier is om dit, uit haat, de wereld in te sturen. 

Al denken wij dat de reden erachter eigenlijk mist is, want dit wordt EINDELIJK naar buiten gebracht. Als een vrouw dit had gedaan, was het waarschijnlijk veel sneller weggemoffeld of afgedaan als een leugen. Het is daarbij belangrijk te beseffen dat Brad Bedzyk niet zomaar dergelijke verhalen publiek kan maken zonder zich bewust te zijn van de mogelijke juridische gevolgen. In situaties zoals deze zijn doorgaans verschillende adviseurs of juristen betrokken, zeker wanneer het gaat om bekende artiesten met aanzienlijke financiële middelen.

Dit is geen heksenjacht, maar een artikel dat de pijnpunten bespreekt die de voorbije week in verschillende berichten en reacties naar voren zijn gekomen.

Ernstige beschuldigingen schudden de scene wakker

Tot de namen die online circuleren behoren onder meer Shlømo, Odymel, CARV, Basswell en Fantasm. In de berichten worden deze artiesten genoemd in verband met zaken als manipulatie, grooming en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Het gaat om ernstige aantijgingen die momenteel hoofdzakelijk via sociale media circuleren en niet door een rechtbank zijn vastgesteld.

In het geval van Shlømo wordt gesproken over manipulatief gedrag en seksueel misbruik. Daarnaast circuleert een fragment uit een ouder interview waarin hij lachend zou verwijzen naar vrienden die seks hadden met een wasted vrouwelijke fan in de backstage, terwijl de vader op die avond aan het dansen was.

Rond Odymel wordt in online berichten beweerd dat hij geprobeerd zou hebben een vrouw financieel te compenseren in ruil voor discretie, en dat er sprake zou zijn van een lopende juridische procedure. 

Verhaal achter Bradnolimit

Het verhaal begint bij Brad Bedzyk, een voormalig medewerker bij STEER Management. Wat aanvankelijk verscheen als een persoonlijke getuigenis op sociale media, groeide in korte tijd uit tot een bredere discussie die veel verder reikt dan één individu of één organisatie.

Via zijn Instagram-account deelde Brad zijn ervaringen rond zijn vertrek bij STEER. Hij stelt dat hij in augustus bewust besliste om de samenwerking stop te zetten, nadat zijn mentale gezondheid, waarden en persoonlijke grenzen ernstig onder druk waren komen te staan. Kort daarna, zo schrijft hij, zou zijn naam in omloop zijn gebracht met beschuldigingen over “creepy gedrag”, een framing die hij expliciet ontkent en als laster bestempelt.

Wat deze getuigenis onderscheidt, is niet alleen de inhoud, maar ook de reactie die erop volgde. Na zijn bericht verschenen er andere stemmen op sociale media die hun eigen ervaringen of perspectieven deelden, en volgens sommigen ook aanvullend materiaal aanhaalden. Daardoor verschoof de aandacht al snel van één persoonlijk verhaal naar bredere vragen over machtsdynamieken, verantwoordelijkheid en stilzwijgen binnen de muziekscene.

Dit artikel vertrekt vanuit die eerste getuigenis en de publieke reacties daarop. Niet om een oordeel te vellen over individuele personen, maar om te schetsen hoe één verhaal een kettingreactie in gang heeft gezet en waarom het onderwerp momenteel zoveel discussie oproept binnen en buiten de sector. Het wegzetten van dit verhaal als louter een wraakactie van een ex-werknemer, zonder verdere duiding, verschuift de aandacht en suggereert dat zijn getuigenis niet geloofd zou mogen worden. 

Wanneer de reactie op grensoverschrijdend gedrag wordt weggezet als "cancelcultuur"

Voor we dieper ingaan op dit onderwerp, is het belangrijk om even stil te staan bij het begrip ‘cancelcultuur’. In reacties op sociale media duikt het woord vrijwel onmiddellijk op, vaak vergezeld van opmerkingen als “feministen zijn weer overuren aan het maken” of simpelweg “cancelcultuur!”. Maar net daarom verdient die term een grondigere blik.

Wanneer reacties op vermeend grensoverschrijdend gedrag onmiddellijk worden bestempeld als ‘cancelcultuur’, kan de focus van het debat verkeerd verschuiven. De aandacht verplaatst zich dan van het gedrag waarover gesproken wordt naar de vraag of iemand al dan niet ‘gecanceld’ wordt. Die framing minimaliseert de ernst van de aantijgingen en suggereert dat kritiek overdreven is, dat meldingen neigen naar een heksenjacht of dat slachtoffers te ver gaan. Op die manier wordt verantwoordelijkheid vermeden en blijven bestaande machtsstructuren intact.

Tegelijk is het belangrijk om te erkennen dat cancelcultuur als fenomeen wél bestaat en ook risico’s met zich meebrengt. Wanneer rechtvaardigheid zich volledig verplaatst van het rechtssysteem naar het publieke domein, ontstaat het gevaar van trial by media, heksenjachten en het loslaten van fundamentele rechtsprincipes.

Cancelcultuur is dan ook geen ideale of rechtvaardige manier om mensen verantwoordelijk te houden voor hun daden, maar in een klimaat waarin meldingen worden genegeerd, slachtoffers niet gehoord worden en structurele straffeloosheid lijkt te bestaan, wordt het voor sommigen een laatste toevlucht. Dat spanningsveld vraagt om nuance, zorgvuldigheid en vooral om systemen die wél werken, zodat publieke veroordeling niet de enige optie wordt.

Het echte verschil zit hier:

• Verantwoordelijkheid nemen gaat over erkennen wat fout is gegaan, luisteren naar slachtoffers en werken aan verandering.
• Cancelcultuur roepen gaat vaak over zelfbescherming van personen of sectoren die liever geen consequenties zien.

En waarom grijpen we zo snel naar het woord "feminist"?

Ook wordt het label "feminist" vaak gebruikt als afweermechanisme. Het is een snelle manier om kritiek te minimaliseren, verantwoordelijkheid te ontwijken en het gesprek te verleggen van het probleem naar degene die het benoemt. Zo hoeven machtsstructuren, gedrag of de eigen rol niet in vraag te worden gesteld. Dus denk daar eens over na, de volgende keer dat dit woord wordt gebruikt.

Wat zeggen deze artiesten, en wat niet?

In de publieke reacties op de online beschuldigingen kiezen meerdere betrokken artiesten duidelijk voor één hoofdnarratief: zij ontkennen strafbaar gedrag of stellen dat wat er is voorgevallen geen misdrijf was. Shlømo spreekt consequent van een “laster‑ en desinformatie‑campagne” en positioneert zichzelf als slachtoffer van gerichte aanvallen. CARV erkent wel dat hij expliciete beelden heeft gedeeld, maar benadrukt nadrukkelijk dat er geen sprake was van niet‑consensueel of crimineel gedrag. Odymel beroept zich op een medische verklaring - “sexsomnia” - om zijn herinneringloosheid te duiden, en Basswell heeft naar buiten gebracht dat hij de aantijgingen betwist.

Wat opvalt in al deze verklaringen is wat er bewust niet is uitgesproken: er is weinig tot geen expliciete erkenning van de ervaringen of het leed van de vermeende betrokkenen, en er worden geen termen gebruikt als “slachtoffer”, “trauma”, “impact” of “schuldgevoel”, "overschrijdend gedrag". In plaats daarvan liggen de accenten op juridische termen, persoonsbescherming en eigen reputatie.

Management onder druk

De controverse reikt verder dan de artiesten zelf, ook hun management staat onder druk. Volgens @bradnolimit, zou STEER aanvankelijk publiekelijk de beschuldigingen hebben afgewezen, ondanks dat het bureau intern al langer op de hoogte was. Na online kritiek liet het agency weten dat samenwerkingen met de betrokken artiesten “on hold” werden gezet. Kort daarna hebben alle artiesten die bij STEER waren aangesloten het bureau verlaten en is de artiestenpagina offline gehaald. 

Ook Hangar Talent, het management van Odymel, wordt in berichten genoemd. Er wordt gesuggereerd dat het management samenwerkte met STEER, volgens een anonieme bron, via een gesprek dat gedeeld werd in een story op het Instagram account van @bradnolimit.

Inmiddels lijken zowel de Instagram-pagina als de artiestenpagina op de website van Hangar Talent offline, zonder officiële verklaring. Hangar maakte dinsdag wel via Instagram bekend dat het concert van Odymel, dat op 14 maart in Brussels Gate zou plaatsvinden, is afgelast. In een korte en vrij vage story klinkt het dat “vanwege de huidige situatie” de show niet doorgaat en dat tickets zullen worden terugbetaald.

Oproepen tot steun en getuigenissen

Verschillende betrokkenen uit de scene, waaronder DJ Rebekah, riepen mensen publiekelijk op zich te melden:

Ook Amelie Lens deelde een getuigenis op haar Instagrampagina:

SPFDJ verbindt grensoverschrijdend gedrag in de muziekscene met bredere machtsstructuren

SPFDJ kaart in een recente social mediapost niet alleen seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik in de muziekscene aan, maar plaatst dit ook in een bredere maatschappelijke context. Ze legt verbanden met de Epstein-files en met uitspraken en gedrag van Donald Trump, die samen met het Amerikaanse mannelijk ijshockeyteam lacherig reageerde op een vrouwonvriendelijke ‘grap’ over het vrouwelijke ijshockeyteam. Trump grapte dat hij het vrouwenteam maar beter kon uitnodigen, “anders zou hij worden afgezet”, wat door het mannenteam met gelach werd ontvangen. (beide draaien rond macht en in beide gevallen gaat het niet alleen over individuen, maar over machtsstructuren waarin mensen met invloed beschermd worden en anderen het zwijgen wordt opgelegd)

Dat vrouwenteam, dat goud won op de Winterspelen, kon niet lachen met de opmerking en wees een uitnodiging voor het Witte Huis af. In de nasleep verschenen in verschillende media teleurstellende en bagatelliserende krantenkoppen, die illustreren hoe seksisme en machtsdynamieken nog steeds worden genormaliseerd - zowel in de politiek, de sport als de culturele sector.

METOODJS

Tegelijk verscheen een oproep van het initiatief METOODJS, een onafhankelijk collectief, opgericht in 2020 door voornamelijk vrouwen uit de elektronische muziekscene en aanverwante sectoren, dat slachtoffers van seksisme en seksueel geweld ondersteunt. Oorspronkelijk gestart als nationaal initiatief in Frankrijk, heeft het netwerk zich inmiddels internationaal uitgebreid vanwege het grote aantal getuigenissen uit verschillende landen.

Sinds de lancering heeft METOODJS bijna 100 slachtoffers geholpen, met gevallen die zich voordeden in clubs, festivals, collectieven, labels en privéomgevingen. Het collectief biedt luisterruimte, doorverwijzing naar gespecialiseerde advocaten en psychologen, en bouwt een internationale database van professionals om passende en vertrouwelijke ondersteuning te garanderen.

METOODJS werkt uitsluitend in het belang van slachtoffers, zonder publieke aanklachten of boycotlijsten, en respecteert strikt de juridische kaders van lopende zaken. Het collectief streeft naar samenwerking met bestaande organisaties en professionals om slachtoffers te ondersteunen, isolatie te doorbreken en blijvende verandering te creëren in de elektronische muziekgemeenschap.

Film van Rebekah en METOODJS roept op tot verantwoordelijkheid en veiligheid in de scene

Met recente beschuldigingen binnen de hardtechno-scene presenteren Rebekah en METOODJS een film die voortkomt uit de @metoo.music-campagne, die ze startte in 2020. Aan de hand van echte getuigenissen legt de film seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik in de scene bloot.

De boodschap is helder: echte verandering vraagt om gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dat betekent beter omstandersschap, spreken wanneer iets misgaat, nultolerantiebeleid en duidelijke meldsystemen. Ook clubbezoekers spelen daarin een rol door in te grijpen waar mogelijk, misstanden te melden en slachtoffers te steunen. Structurele verandering kost tijd, maar is haalbaar door collectieve inzet en blijvende waakzaamheid.

Fantasm blijft aangekondigd, ook in België

De Franse technoproducer en -dj Fantasm blijft voorlopig op verschillende grote podia aangekondigd, ondanks de toenemende onrust binnen de elektronische muziekscene rond grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik. Zijn naam circuleert in online aantekeningen en getuigenissen die de voorbije weken opnieuw opdoken in het bredere debat, al is er tot op heden geen officieel onderzoek of formele aanklacht publiek bekendgemaakt. Toch blijven de verhalen circuleren en blijven mensen oproepen tot een boycot.

Die situatie staat niet op zichzelf. Vorig jaar werd Fantasm pas na aanhoudende negatieve reacties van het publiek van verschillende lineups verwijderd. Daarbij viel te lezen dat een Belgische venue als gevolg daarvan verwikkeld raakte in een juridische procedure. Opvallend is dat de artiest zich publiekelijk profileert als iemand die geen rechtszaken wil aanspannen, terwijl deze situatie dat beeld lijkt tegen te spreken. 

Festivals annuleren de dj's, Tomorrowland wacht af, Extrema blijft voorlopig stil 

De impact van de beschuldigingen tegen de Brusselse dj Odymel laat zich steeds nadrukkelijker voelen binnen het festivallandschap. In snel tempo hebben festivals en clubs, zowel in binnen- als buitenland, beslist om zijn optredens te annuleren. Onder meer DGTL, Awakenings, Dour en Hive schrapten hem van hun programma, net als een aangekondigde show in Garnizoen. Opvallend is dat deze beslissing volgde nadat een eerste ticketwave al uitverkocht was en Odymel enkele dagen eerder, op maandag, aan de line-up was toegevoegd. De timing van zowel de aankondiging als de daaropvolgende annuleringen roept bij sommige waarnemers vragen op.

Ook buiten zijn eigen optredens zijn de gevolgen voelbaar. Zo werd een avond bij MODUL’AIR, gecureerd door Shlømo, intussen eveneens afgelast. Samen tonen deze annuleringen hoe snel en ingrijpend beschuldigingen zich vertalen naar concrete beslissingen binnen de sector.

Tegelijk kiezen niet alle organisaties meteen voor ingrijpen. Tomorrowland, waar drie van de betrokken dj’s op de affiche staan, gaf aan voorlopig geen maatregelen te nemen en het lopende onderzoek af te wachten. Volgens de organisatie wordt de situatie “zorgvuldig en in alle sereniteit geëvalueerd, in dialoog met alle betrokken partijen.” Andere artiesten blijven vooralsnog aangekondigd. Fantasm staat nog steeds gepland voor Propaganda in de Lotto Arena en voor Extrema Outdoor eind mei. Shlømo prijkt officieel ook nog op de affiche van Extrema, al is zijn naam inmiddels niet meer terug te vinden op de website van het festival.

Niet alle mannen, maar altijd mannen?

Het is zeer belangrijk om te benadrukken dat we niet alle mannen over dezelfde kam scheren. Niet iedereen is zo, en dat moeten we ook erkennen. We zien vaak de uitspraak “not all men, but always men”, en we begrijpen waar die vandaan komt: in veel gevallen gaat het inderdaad over mannen.

Wat we vooral willen vragen, is dit: sta mee met ons op. Verdedig vrouwen en ook mannen wanneer je iets ziet of aanvoelt, hoe klein het ook lijkt. Spreek je uit, grijp in, ook wanneer het om je vrienden gaat, zeker wanneer het om vrienden gaat.

Het grote probleem in dit hele verhaal is dat het om een kleine wereld gaat waarin iedereen met elkaar verbonden is. We leven vaak in een aparte bubbel, met sterke onderlinge banden, wat het moeilijk maakt om je uit te spreken - want die kent die, en die is weer met iemand anders gelinkt. Maar dat mag je niet tegenhouden. Blijf trouw aan wie je bent, aan je normen en waarden, en spreek je uit. Want wie iemand beschermt die grensoverschrijdend gedrag stelt, wordt deel van het probleem en houdt de keten in stand. Wees daarom deel van de oplossing. Wil je dit in privacy doen, neem dan contact op met METOODJS, die je in alle sereniteit kunnen begeleiden.

Hulp en ondersteuning voor slachtoffers

Als slachtoffer van seksisme of seksueel geweld hoef je er niet alleen voor te staan. In België kan je terecht bij verschillende vertrouwelijke en professionele instanties die steun, advies en doorverwijzing bieden

• 1712: gratis telefonisch luisterpunt voor slachtoffers van geweld.
• Tele-Onthaal: 24/7 bereikbaar voor een luisterend oor en begeleiding naar de juiste hulp.
• Centra Seksueel Geweld: bieden gespecialiseerde medische, psychologische en juridische ondersteuning na seksueel geweld.
• Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen: adviseert en begeleidt slachtoffers rond gendergelijkheid, discriminatie en gerelateerde kwesties.
• Oproep tot engagement om seksisme in de kunsten te beëindigen · is een platform dat via kunst en cultuur maatschappelijke misstanden aankaart en ruimte biedt voor dialoog, hulp en ondersteuning binnen de culturele sector

Deze organisaties vormen samen een veilig vangnet: ze luisteren, informeren en helpen slachtoffers de juiste stappen te zetten om hun herstel en rechten te beschermen. Zo hoeft niemand de weg naar gerechtigheid en herstel alleen af te leggen.

Tot slot

Tot slot willen we benadrukken dat dit probleem zich niet beperkt tot hard techno, noch tot de muziekscene alleen, maar zich in bredere maatschappelijke structuren manifesteert. Toch duikt hardnekkig het narratief op dat dit een genrespecifiek probleem zou zijn. Dat beeld klopt niet. Wie bereid is om te kijken en te luisteren, ziet dat deze problematiek doorheen de volledige muziekscene aanwezig is. Het wegzetten als “niet mijn genre” is dan ook een vorm van wegkijken.

Deze situatie vraagt om zelfreflectie en verantwoordelijkheid, niet om het afschuiven daarvan. Aan promoters, agencies, venues en festivals: draag meer zorg. Wees de rots waarop je vrouwelijke collega’s kunnen vertrouwen. We staan hier samen in, en echte verandering begint bij luisteren, beschermen en er daadwerkelijk voor elkaar zijn.

Tot slot willen we ook een oproep doen aan de media: doe grondig onderzoek, denk na over krantenkoppen die inzetten op sensatie zonder stil te staan bij hoe die binnenkomen bij slachtoffers, en wees kritisch over wie een platform krijgt om zich over deze situatie uit te spreken.