Overslaan en naar de inhoud gaan
menu
Techno For Humanity

24/04/2018 / MATHIES WOUTERS

Techno For Humanity slaagt met glans voor eerste editie

De organisatie achter het eerste liefdadigheidsfestival in België heeft al heel wat ervaring op zak met Labyrinth Club en Extrema Outdoor, maar toch is het altijd afwachten hoe een nieuw festival zijn debuut maakt. Zeker als het dan ook nog eens 100% groene stroom wil gebruiken, geen vlees wil aanbieden en aan alle artiesten moet zeggen dat ze geen fee krijgen. De ticketprijs van 45 euro was ook niet mals, dus waren wij benieuwd of het strand van De Ster in Sint-Niklaas ging vollopen. De weergoden konden TFH alvast wel smaken, want met een ideaal festivalweertje hadden we al een goed humeur voor we ons eerste pintje hadden gedronken. En al snel werd duidelijk dat het volledige plaatje ging kloppen op de laatste dag van de paasvakantie.

Geen bonnen, geen afval

Meer en meer festivals springen op de cashless-kar en als duurzaam project kon TFH niet achterblijven. Geen bonnetjes meer die uit je zak vallen, gewoon even scannen met je bandje en klaar. Er waren genoeg scanners en bars voorzien zodat het wachten aan togen werd beperkt. Tokens over? Die kunnen we achteraf nog via de website even terugvorderen. Wij sporen andere festivals aan hetzelfde te doen, een win-win-situatie voor iedereen! Onze drankbekers waren herbruikbaar en bevatten een haakje om aan een je broeksriem te hangen. Helemaal waterdicht werkte dit systeem niet, maar het was een goede poging. De recycleerbare cups zorgden wel voor een proper festivalterrein, zodat er ook voor de bezoekers meer gras voor handen was om even te luieren in de zon.



Lekker eten kan ook zonder vlees

Pizza, pasta, frieten, burgers,... Het zijn standaardtermen op de festivalmenukaart en dat was op Techno For Humanity niet anders. Maar quasi altijd zullen we opteren voor een vlezig additief. Niet op TFH dus, maar daarom niet minder lekker. Wij aten de meest smakelijke friet-mayonaise die we ooit op een festival hebben binnengespeeld. Krokant, niet te vettig en de saus handig apart toegevoegd. Later gingen we nog eens terug voor een stuk pizza en weer genoten we van elke hap. Na een korte steekproef op de festivalwei bleek dat ook de burgerkraam erg geliefd was, we hopen dan ook dat we deze cateraars nog vaker terugzien deze zomer!

De Ster blinkt

Veldrijden doen ze elk jaar op recreatiedomein de Ster, maar een festival van deze grootte vond hier nog nooit plaats. Zonde, want deze locatie heeft enorm veel potentieel. Veel groen met verzorgde wandelpaden langs een enorme vijver, we waagden ons even al op Extrema Outdoor. Het was ook duidelijk dat de maximumcapaciteit van bezoekers nog lang niet bereikt was en we zagen nog veel lege stukjes groen om uit te breiden. Een nadeel is wel dat het niet heel vlot te bereiken valt met het openbaar vervoer, maar met een ruime aangelegen parking weet je zeker dat je je auto veilig kwijtgeraakt.

Tijd om te dansen

Al het bovenstaande is natuurlijk een leuke extra, maar wij kwamen toch vooral voor de muziek natuurlijk. Wat meteen opviel was de uitzonderlijk goede kwaliteit van het geluid, vooral dan bij de Exhale stage. Op diezelfde stage begonnen wij onze dag met Farrago b2b Parallx. Alle dj's stonden trouwens back-to-back geprogrammeerd en dat zorgde voor veel ambiance in de dj-booth. Farrago en Parralx besloten na een korte opwarmingsronde de knuppel in het hondenhok te gooien en de bpm de hoogte in te jagen. Hoogtepunt kwam er toen Farrago besloot Daft Punk door de speakers te knallen, een klassieker die werd geapprecieerd door een losgeslagen publiek.



Vervolgens gingen we een kijkje nemen op het strand bij Radio Slave. Hij moet het vrouwelijk geslacht iets misdaan hebben, want na oorspronkelijke partner Tijana T stuurde ook tweede keus B.Traits haar kat naar Sint-Niklaas. Radio Slave trok er zich niks van aan en speelde een zeer degelijke set waarin bekende samples afgewisseld werden met onbekende parels.
We verlieten al dansend de Krankenhaus Stage, op naar de donkere tent van Labyrinth Club. Deze tent had gerust een paar maten kleiner gemogen want heeft nooit meer dan halfvol gestaan. Dat had waarschijnlijk ook te maken met het goede weer en we begrijpen de anticipatie van de organisatie op het onvoorspelbare Belgische klimaat. Het zal Hernan Cattaneo en Nick Warren allemaal weinig hebben uitgemaakt, want zij lieten de tent lekker heen en weer waggelen. Met hun slowmo-deephouse was het onmogelijk om te blijven stilstaan en ondanks de vele open ruimtes was de sfeer op en top.

Eindigen met een knal

Tijd om de een serieuze eindsprint in te zetten en vooral niet meer stil te vallen. Terug naar de Exhale stage dus voor Gary Beck en Marcel Fengler. Gary en Marcel hadden het tempo van Farrago en Parallx naadloos overgenomen en lieten de vuisten de lucht ingaan. De twee amuseerden zich met elkaar en dat had ook een positieve weerslag op hun toeschouwers. Maar het trio waar iedereen stiekem toch het hardst naar uitkeek was de combinatie Amelie Lens en haar twee Berlijnse compagnons van Pan-Pot. Team Second State poeierde vanaf minuut 1 tot het eind de ene technovlammer na de andere op ons af, maar wij en iedereen rondom ons hadden niets liever. En telkens wanneer Amelie aan de beurt was voor een plaatje te mixen ging de temperatuur nog enkele graden de lucht in. We hadden hier gerust tot 23u door kunnen rammen tot al ons raverzweet er was uitgeperst, maar we zouden haast vergeten dat enkele meters verderop er nog een legendarisch dj-duo achter de decks had plaatsgenomen. Seth Troxler en Dubfire waren immers al aan hun beachparty begonnen. Het contrast tussen de serene Dubfire en de flamboyante Seth Troxler was soms lachwekkend, maar het publiek aan het dansen brengen is voor hen beiden een koud kunstje. Ze wisten ons te overtuigen om niet meer terug te keren naar het geweld van Exhale en te blijven dansen tot onze schoenen helemaal bedolven waren onder het zand.



Lang leve de mensheid 

Conclusie: alleen maar winnaars na de eerste editie van dit mooie festival! Eindigen deden we nog met een fikse regenbui, maar na zo'n geslaagde dag deerde ons dat weinig. De organisatie kan terecht trots en tevreden zijn met het doorstaan van hun ingangsexamen, met onderscheiding! Wat ons betreft mogen er nog vele Techno For Humanity's volgen, want zeg nu zelf: feesten met de beste dj's ter wereld en tegelijk je medemens in nood steunen, dat kan gewoon niet slecht zijn.

Omslagfoto door Simon Leloup