Wat krijg je als een groep mensen besluit dat ze eigenlijk liever hun eigen festival bezoeken dan dat van een ander? Een ruimteschip, een hoop vrienden tesamen, stevige beats, kunst uit recuperatiemateriaal en een weekend lang samenleven en dansen ergens op een domein in de Ardennen. Space Safari dus. Wij spraken met de organisatie over hun ontstaan, uitdagingen en de heerlijke sfeer op de weide (en daarnaast).
Op welke manier is jullie festival eigenlijk ontstaan?
Na jaren festivals te hebben georganiseerd in Kroatië en Spanje, wilden we iets opbouwen dichter bij huis. De eerste editie van Space Safari was in 2016 in de Beekse Bergen. Wat ze ons niet verteld hadden, was dat het deel van het park waar Space Safari doorging het jaar erop verbouwd ging worden. De tweede editie moesten we de camping organiseren in een volledig uitverkocht vakantiepark en dit was natuurlijk niet compatibel. Dus zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe locatie en kwamen we terecht in Domaine de Massembre, die direct aanvoelde als de perfecte locatie.
Waarom had België volgens jullie nood aan een festival als Space Safari?
We misten een festival in België waar we zelf graag naartoe zouden gaan. We trokken tijdens de zomer heel Europa rond van festival naar festival. Van Boom in Portugal naar Tangra in Bulgarije, met alle kleine en grotere festivals ertussenin. Tijdens de winter bezochten we festivals in Sri Lanka, Brazilië en India.
Welk gat in het festivallandschap wilden jullie vullen?
We zien ons ergens zweven tussen de underground party scene en het professionelere festivallandschap. Een veilige plek waar je vrij kan zijn, met toch het nodige comfort en met kwalitatieve diepe muziek en decor, gemaakt uit het hart en niet om snel geld te verdienen.
Space Safari lijkt meer op een tijdelijke gemeenschap dan op een klassiek festival. Zien jullie dat zelf ook zo? Hoe proberen jullie dat communitygevoel te versterken?
Om dit gevoel te versterken, zetten we vooral in op weekendtickets. We vinden dat een festival collectief van het begin tot het einde beleefd moet worden. Het is een ritueel waarbij iedereen tegen het einde van het festival gesynced wordt met de beats en het ritme van het festival.
We willen een festival zijn waarbij je het gevoel hebt dat je iedereen tegen het einde van het festival kent. Het is niet onze ambitie om uit te groeien tot een giga festival waar je verloren loopt en waar je uitgeslapen dagjesmensen hebt die even langskomen zonder de volledige Safari mee te maken.
Het draait om vrienden en vrienden van vrienden die samen de reis aangaan, onderweg voor elkaar zorgen, elkaar entertainen en waar humor, filosofische gesprekken en dansen op goede muziek elkaar afwisselen.
We kiezen er ook bewust voor om geen of weinig reclame te maken via mainstreamkanalen.
Welke waarden willen jullie dat bezoekers meenemen naar het festival? En achteraf naar huis?
Dat we allemaal op dezelfde magische planeet ronddraaien tegen een ongelofelijke snelheid in een oneindige ruimte. We willen even een vrijere artistieke wereld weg van de wereld creëren, waar iedereen met een opgeladen batterij en goesting om terug het “normale leven” op te nemen, vandaan komt.
Hoe verschilt jullie publiek van dat van pakweg Tomorrowland of Dour?
We zijn zelf al lang niet meer naar deze festivals geweest en we denken ook niet dat het verstandig is om te veralgemenen of te vervallen in stereotypen. We hopen dat de bezoekers die naar ons festival komen het gevoel hebben dat Space Safari toch net dat beetje meer diepgang heeft dan een ander festival en dat deze diepgang ook tot uiting komt in onze muziekkeuze.
Is groei van het festival een doel?
Groeien om te groeien is zeker niet onze bedoeling. We willen de plaats die we hebben op het terrein optimaal benutten. Er is nog plaats, maar ook niet veel. Niemand wil naar een festival gaan om overal in de rij te moeten staan. Groeien zou ons vooral meer middelen geven om nog meer in te zetten op artistieke groei en ons nog meer te kunnen uitleven in de details.
Hoe bewaak je dan de sfeer wanneer een festival groter wordt?
Sfeer is iets onaantastbaars, maar toch iets dat iedereen voelt. Een goede sfeer is de essentie van de festivalbeleving en is als het ware een soort van energiebubbel waar we met zijn allen inzitten. Als je op zondag over het festivalterrein loopt, kan er een soort van magische tevreden rust hangen, een familiair gevoel waar iedereen voor elkaar zorgt, en daar streven we naar.
Wij proberen als organisatie ervoor te zorgen dat iedereen voldoende ruimte heeft om zijn of haar ding te doen, dat je altijd makkelijk ergens kan weggaan en je je op geen enkel moment gevangen voelt. We hopen dat je als bezoeker merkt dat wij als organisatie echt om de bezoeker en hun ervaring geven en dat we ook een heel team hebben klaarstaan dat kan ingrijpen als er iemand die zich onwel voelt en dat je niet voortdurend het gevoel hebt dat je als bezoeker wordt uitgemolken. We zijn zeker niet perfect en leren elk jaar bij en proberen wel altijd de feedback van onze bezoekers ter harte te nemen.
We denken dat de sfeer bewaken ook een collectieve inspanning is en dat iedereen hier mee verantwoordelijk voor is: spreek elkaar aan, help zelf mensen waar nodig, babbel met je buren, dans met elkaar, relativeer jezelf en go with the flow… De muziek die gespeeld wordt, is ook niet mainstream en is ook niet voor iedereen weggelegd. Mensen die voor deze muziek openstaan en hiervan kunnen genieten, zitten vaak ook op dezelfde golflengte.
Jullie podia zijn ook legendarisch. Hoe komen ze tot stand?
We hebben een groot internationaal netwerk en baten al jaren het cultureel centrum en makerspace ‘Chinastraat’ uit. Daar hebben we grote magazijnen met verschillende machines, zoals CNC-machines en lasercutters. Doorheen de jaren hebben we een erg creatieve crew rond ons verzameld die fungeert als een soort Zwitsers zakmes. Er is veel kruisbestuiving en iedereen heeft zijn eigen specialisaties, zoals houtbewerking, metaal, elektriciteit, leds, etc. Door jarenlang een muziekclub uit te baten, kennen we ook veel spelers in het underground muziekcircuit.
Op welke manier stellen jullie dan de line-up samen?
We willen een gezonde mix aanbieden van muziekgenres die volgens ons sinds de jaren negentig een grote impact hebben gehad op de Belgische undergroundscene. Geen platte of hapklare muziek, maar artiesten die iets te vertellen hebben, hun eigen verhaal brengen en hun hart op de juiste plaats hebben. We werken samen met verschillende crews die we elk jaar uitdagen om met de meest vernieuwende bookings voor de dag te komen.
Wat is volgens jullie het grootste gevaar voor onafhankelijke festivals in België?
Ergens denken we dat een onafhankelijk nichefestival als Space Safari duurzamer kan zijn dan mainstreamfestivals die elkaar beconcurreren met dezelfde namen of genres. Het gevaar bij ons bestaat eruit dat er geen buffer is voor als het eens fout loopt, het festival geannuleerd moet worden of we een volledig verregende editie hebben. Wij kunnen niet putten uit andere inkomsten, grote investeerders of sponsors en leven van editie naar editie en betalen alles uit eigen zak.
Festivals worden steeds duurder. Hoe houden jullie Space Safari toegankelijk?
Dit is elk jaar een zeer moeilijke oefening. Zoals laatst de mogelijke verhoging van de btw op tickets en de foodtrucks. Dit zou betekenen dat een festivalticket en het eten op een festival nog duurder zouden worden zonder dat de bezoeker of de organisatie hier iets extra voor krijgt.
Er worden (terecht) heel wat verplichtingen opgelegd door de gemeente, zoals een volledig uitgeruste hulppost met spoedarts en ambulance.
Het festival profileert zich sterk met zijn ligging in de Ardense natuur. Hoe verzoenen jullie een meerdaags muziekfestival met de bescherming van zo'n natuurlijke omgeving?
De eigenlijke terreinen liggen op weilanden. Sommige delen worden niet gemaaid. Het festival is eind augustus, begin september, dus ver buiten het broedseizoen.
Veel van de middelen van het festival worden door het park gebruikt om zichzelf te vergroenen. De directeur van het park heeft een zeer duidelijke visie op duurzaamheid. Het park zuivert al zijn eigen water, voorziet bijna volledig in zijn eigen energiebehoeften via zonnepanelen en een paar jaar geleden werd er een geothermische installatie geplaatst die de gebouwen voorziet van warmte of koeling.
Onze bezoekers zijn ook bewuster bezig met hun kampeerplek proper achter te laten, zakasbakken te gebruiken. We gebruiken ook natuurlijke en duurzame materialen, geen piepschuim of polyester. We hergebruiken en updaten onze decors al jaren. Ons ruimteschip is bijna volledig opgebouwd uit recuperatiematerialen.
Sommige zaken zijn voor ons ook gewoon vanzelfsprekend: wij gebruiken al sinds 2011 herbruikbare bekers.
Is het moeilijk om als festival vandaag te overleven?
Er is veel onzekerheid: klimatologisch, rond vergunningstrajecten, regelgeving en veranderende trends.
Zolang je mee blijft evolueren en openstaat voor vernieuwing, creatieve oplossingen zoekt en de ervaring van de bezoeker als hoogste prioriteit ziet, blijf je volgens ons relevant. Een festival is ook niet lineair, maar schommelt. Je moet goed budgettair nadenken en jezelf blijven uitdagen. Het is niet vanzelfsprekend of een zekerheid dat mensen ons hun centen toevertrouwen.
We zijn in festivaltermen nog aan het puberen. Andere festivals bestaan al 20 jaar of langer. We zijn de voorbije 10 jaar doorgekomen. De volgende 10 jaar hopen we volwassen te worden.
Als iemand over 50 jaar een geschiedenis van de Belgische festivalcultuur schrijft, wat hopen jullie dat er dan over Space Safari zal staan?
We zouden trots zijn mochten we vermeld worden en ons bestaan niet onopgemerkt voorbijgegaan zijn en mensen met een warm gevoel terugdenken aan wat ze meegemaakt hebben.
Wij weten op zich al van drie kinderen die er zonder het festival waarschijnlijk niet geweest zouden zijn.
Kopfoto: © César Burton
