De filosofie achter Voodoo Village

Wie Voodoo Village al heeft bezocht weet als geen ander dat het festival een beleving aanbiedt die op zijn minst uniek te noemen valt. Ook al wordt er ongelofelijk veel liefde in de line-up en stages gestoken, merk je al snel dat ze zich niet proberen te profileren als louter een elektronisch muziekfestival. De verenigende taal, unieke belevingen op het terrein én het holistische belevingspodium The Oracle zetten een duidelijke toon neer. Onder die toon schuilt een denkwijze die bepalend is voor de beslissingen die Voodoo Village haar vorm geven. 

Wij kregen de kans om Lisa Hanze (Creative Director) en Carmen Vollebregt (Head of Marketing) te spreken om inzicht te krijgen in hoe het festival naar dat punt toe is geëvolueerd. 

Kleine dorpen worden groot

Voodoo Village stond niet altijd te pronken met wat het nu aanbiedt. Er was een tijd waarin Voodoo Village een ietwat conventioneler en meer bescheiden festival was. Groei was er toen zeker, maar de gerichte metamorfose tot holistisch belevingsfestival bij uitstek vond pas echt plaats na de coronapandemie.

“Na de COVID-periode werd me gevraagd om richting en identiteit te geven aan het concept”, verklaart Hanze. Ook al begon die zoektocht naar richting vrij kleinschalig, kreeg ze een heel concrete voedingsbodem: het begrip voodoo. “We hebben ons toen enorm verdiept in wat voodoo nu eigenlijk betekent en wat de boodschap erachter is. De kern die we daaruit hebben getrokken was het idee ‘verbinden op een magische manier’.”

Een muziekevenement dat het concept “verbinding” uitspeelt is niks nieuw natuurlijk. Je hoeft maar het marketingmateriaal van het gemiddelde festival in te duiken en je zou geloven dat “connection” het top één favoriete woord is van elke copywriter. Het hele idee dat het gezamenlijk beleven van muziek een connectie creëert tussen mensen, is dan ook de evidentie zelve. 

Het verschil zit er niet in dat Voodoo Village méér over verbinding spreekt dan andere festivals, maar dat het verbinding probeert te benaderen als een gevolg van nieuwsgierigheid. Door bezoekers aan de hand van experiences voortdurend uit te nodigen buiten hun bubbel te stappen, hoopt het festival momenten te creëren waarop mensen onverwacht resonantie vinden met iets wat initieel buiten hun leefwereld ligt. Het creatief team buigt zich dan ook een heel jaar lang over de manieren waarop ze bezoekers kunnen uitnodigen.

Creatieve expressie als rode draad

De ontwikkeling van die visie kende vijf jaar geleden haar eerste stap in de vorm van het hierboven genoemde The Oracle. Ook al was het toen maar een klein tentje waar een vijftiental mensen workshops aan elkaar gaven, groeide het uiteindelijk uit tot de vonk die de huidige identiteit van het festival mee vormgaf. 

Die filosofie beperkt zich vandaag bovendien niet langer tot één plek op het terrein. Wat op The Oracle begon als een verzameling holistische workshops is ondertussen uitgebouwd tot culturele representatie die over het hele festival verspreid is.

“De bedoeling is om elke creatieve laag waar de cultuur in België nood aan heeft een platform te geven”, zegt Hanze. “Dit jaar hebben we bijvoorbeeld een beautycenter, sjamanen die op het terrein lopen, een hele theater- en liveperformance-stage en nog zoveel meer.” “Er gaan ook veel kunstenaars aanwezig zijn”, voegt Vollebregt toe. “Er komen mensen met installaties of bepaalde sculpturen die passen binnen de werelden die we bouwen, en daarmee hopen we ook in te spelen op de nieuwsgierigheid van mensen.”

Er wordt gepoogd om over het hele festivalterrein allerlei creatieve prikkels te strooien. Een bezoeker die het terrein met een open houding bezoekt kan dan zomaar in contact komen met iets dat sterk resoneert. Overal ontstaan kansen om even uit je persoonlijke bubbel getrokken te worden en met een bredere blik naar de wereld rondom jezelf te kijken.  

Werelden in balans

Die werelden waar Vollebregt het over heeft zijn terug te vinden in de stages. Voodoo Village kiest bewust voor podia die elk gebonden zijn aan bepaalde (sub)genres. Wanneer de achterliggende filosofie er een van verbinding en openheid is lijkt dat misschien raar, maar ook achter die toegewijde stages schuilt de intentie om bezoekers iets nieuw bij te brengen. 

“Als een bezoeker die voornamelijk komt voor een stage als The Yard wordt geprikkeld door de meer underground sound van The Observatory, dan is dat óók een verruimende ervaring”, klinkt het. De stages worden elk op hun unieke manier ingekleed. Er wordt gebruik gemaakt van visuele taal die zo goed mogelijk spreekt tot de liefhebbers van de genres in kwestie. Zo voelt iedereen zich goed op “hun” plek, terwijl elke wereld tegelijk toegankelijk genoeg blijft om ook anderen nieuwsgierig te maken. 

Dit gebeurt door samen te werken met gevestigde collectieven of personen, zoals bv. Traum Club, Helena Lauwaert en BCCO. Elke wereld krijgt zo de kans om zich van zijn meest kwalitatieve kant te tonen waarmee het team de kruisbestuiving tussen de verschillende crowds probeert te stimuleren. 

Metropolisering

Een van de uitdagingen bij het uitbouwen van een festival zoals Voodoo Village is het behouden van geloofwaardigheid en oprechtheid naarmate het groeit. Een festival kan niet pretenderen te geven om verbinding, community en holisme wanneer het woekerprijzen vraagt voor exclusieve tickets of standplaatsen toewijst aan de hoogste bieder in plaats van een kleinere partij die al jaren meedraait.

Vollebregt erkent die spanning: “Het is zeker waar dat een festival nog steeds een onderneming is die bepaalde commerciële minimumwaarden moet halen. Omgaan met die realiteit, maar alsnog een oprechte ervaring neerzetten is een uitdaging die ons scherp houdt. Het is juist door die groei dat we nu de kans hebben om zoveel mensen bij elkaar te brengen, maar uiteraard zijn we constant waakzaam over waar de grens ligt met te veel commerce.” 

De ambitie bij Voodoo Village is eerder om groei op een laterale manier te benaderen. Een gigantisch festival worden is nooit het doel geweest. De locatie laat dat simpelweg niet toe en het team voelt veel affiniteit met het boutique-gevoel. De ambitie ligt eerder bij het uitbouwen van het merk zelf en op termijn hun concept en spelregels toe te passen op een locatie in het buitenland. Daarnaast zijn de eerste stappen al gezet om met The Oracle een standalone-event te organiseren. 

“The Oracle is nu de eerste proef aangezien we merken dat de vraag ernaar heel groot is. Het idee is om uiteindelijk al onze werelden apart uit te bouwen en die dan jaarlijks samen te brengen op Voodoo Village, maar hoe dat er concreet zal uitzien ligt nog in de toekomst”, zegt Hanze.

De ziel van Voodoo Village

Het is duidelijk dat Voodoo Village een aantal doelstellingen heeft. De taal die wordt gehanteerd is, zoals u ondertussen ongetwijfeld heeft opgemerkt, doorspekt met woorden als verbinden, verruimen, prikkelen, etc... . Dat het allemaal mooi klinkt is duidelijk, maar er zit ook een groter doel achter.

“Een van de mooiste complimenten die wij van ons publiek krijgen, is dat het festival hen iets heeft bijgebracht op persoonlijk vlak, en dat is voor mij ook wel echt het doel”, glundert Hanze. “We hebben veel voorbeelden van mensen die eerst moeten lachen bij het zien van een bepaalde workshop, maar er een aantal uur later zelf helemaal in meegaan. Dat zijn onbeschrijfelijk fijne dingen om te zien.” 

De ideale manier om het festival te beleven is volgens hen dan ook eenvoudig: volg je nieuwsgierigheid. Zowel Hanze als Vollebregt vinden dat er veel waarde ligt in eens alleen over het terrein te wandelen. "Ja, je hebt je favoriete artiesten, maar sta jezelf toe om verrast te worden", klinkt het. Op het festival kan je in elke mentale of emotionele staat wel ergens terecht. Of het nu is om te springen op The Shelter of even uit te blazen op The Oracle, Voodoo Village biedt de speeltuin waarin je je gevoel kan laten leiden. 

Openheid is uiteindelijk wel een voorwaarde. De ervaringen die Voodoo Village aanbiedt, kunnen pas echt iets nalaten bij bezoekers die bereid zijn om zich eraan bloot te stellen en hun vertrouwde bubbel even te verlaten. Wie dat aandurft, kan onverwacht geraakt worden door een muziekstijl, kunstvorm, workshop of wereld waarmee voordien weinig verbondenheid bestond. Net in dat moment van herkenning zou de magie ontstaan waar Hanze het over heeft: het besef dat iets wat eerst buiten je leefwereld lag, toch dichter bij je staat dan gedacht.

Wanneer mensen het terrein verlaten met het gevoel dat ze iets dichter bij zichzelf staan of met een ruimere blik kijken naar iets waarmee ze zich voorheen niet identificeerden, dan is de missie echt geslaagd. Voodoo Village wil mensen niet alleen voor een weekend samenbrengen, maar iets achterlaten dat ook daarna blijft doorwerken.