To be seen is to be known: in gesprek met Mila, Elise en Lydia over hun 707 Agency

In de backstage van C12, op de dansvloer in Horst Club, in de rokersruimte van Metropolis: als je regelmatig het betere feestje in Brussel opzoekt ben je zeker al eens Mila, Elise en Lydia tegengekomen, de drie vrouwen achter het boekingsagency 707. Da's ook waar ik ze heb leren kennen, en enkele ontmoetingen en interessante gesprekken later viel het idee voor een interview. Naar aanleiding van hun curatie-avond in La Fabriek op 23 mei kwamen we samen in de industrieel ogende evenementenlocatie in Anderlecht om kennis te maken met hun agency, twee artiesten van de lineup en de plannen voor hun clubnacht.

Kunnen jullie jullie eens voorstellen?

Mila: Ik ben Mila, ik ben 27. Ik ben nu al acht jaar actief in de muziekindustrie in Brussel. Ik heb al in clubs als C12 gewerkt, voor festivals als artist care en stage manager, staff manager op verschillende plekken. Ik had vroeger ook een collectief, ik was promotor en organiseerde ook avonden. Dus ja, ik heb de afgelopen acht jaar veel gedaan in de sector. Het opzetten van 707 is eigenlijk een logisch vervolg op dit geweldig traject.

We zijn allemaal boekers; we regelen de boekingen voor onze artiesten. We krijgen verzoeken binnen en nemen ook zelf contact op met artiesten, maar we werken met z’n drieën samen. We wijzen elkaar bepaalde aantal artiesten toe, maar we werken ook samen en zorgen ervoor dat onze netwerken en connecties voor iedereen werken. Dat deel is dus niet echt gescheiden, maar we hebben ook aparte rollen. Ik ben hoofd marketing, dus ik ben verantwoordelijk voor de pers, de communicatie en de marketing van het agency in het algemeen.

Lydia: Hallo, mijn naam is Lydia. Ik ben 26 jaar oud en ik werk als boekingsagent en evenementenmanager voor 707. Ik werk nu al bijna acht jaar in deze branche. Ik ben begonnen met het organiseren van evenementen. Ik leid momenteel een collectief in Berlijn, genaamd CHROMA, waar ik nu al twee jaar deel van uit maak. Ik werk ook voor La Nature Festival, aan de productie, en ik werk ook bij het awareness team van C12.

Elise: Mijn naam is Elise. Ik ben al sinds mijn zestiende actief in de scene. Ik maak natuurlijk deel uit van 707, als boekingsagent, manager en hoofd logistiek. Ik heb drie jaar bij een collectief gewerkt. Ik werk nu ook bij artist care en in het awareness team van C12 en ik pas de kennis die ik daar heb opgedaan ook toe bij het bureau. Want voor mij is awareness niet alleen maar zorgen voor een paar mensen in de club, het zit ook in onze workflow en is iets wat we echt serieus moeten nemen.

Hoe vertaal je dat bewustzijn dan naar je werk binnen het agency?

Elise: Mijn werk in een club heeft me geleerd dat communicatie met mensen de sleutel is, dat goede communicatie meestal de helft van het probleem oplost. Voor mij betekent bewustzijn communiceren op een niet-agressieve manier, je eigen gevoelens uiten wanneer dat nodig is en niet alles voor jezelf houden. Dat is ook het soort van omgeving dat we willen creëren voor onze dj's, een zo gezond mogelijke werkomgeving.

Wat heeft jullie drie samengebracht?

Mila: We zijn alledrie actief in dezelfde scene, de Brusselse scene. Onze paden kruisten elkaar regelmatig doordat we naar dezelfde evenementen gingen. We luisterden naar dezelfde soort muziek, we hadden ook projecten waar we met z’n drieën aan werkten. Na verloop van tijd realiseerden we ons dat we min of meer dezelfde visie hadden en ontwikkelden we een sterke persoonlijke band. En ja, op een gegeven moment was het gewoon logisch om, na al onze afzonderlijke projecten, samen iets op te bouwen in plaats van afzonderlijk.

Vanwaar de naam '707'?

Elise: De naam is een eerbetoon aan de Roland TR-707, een drummachine die veel ritmes en textuur heeft gevormd. Er zijn ook kleine numerologische aspecten, want ik hou echt van het getal zeven. In verband met energie en balans, en als iets dat zowel geaard als een beetje mysterieus is.

Wat voor soort artiesten passen in jullie roster? Richt jullie zich op bepaalde scenes of muziekstijlen?

Mila: We zijn niet strikt beperkt tot één genre, maar het draait zeker om elektronische muziek. En de undergroundscene, zou ik zeggen, want het grootste deel van onze artiesten behoort tot een heel nichegenre. Maar ik denk dat het vooral gaat om de artistieke identiteit van onze artiesten, mensen die een sterke artistieke visie hebben, die consistent zijn en waarin we oprecht geloven. Ik denk dat dat eigenlijk het belangrijkste is waardoor artiesten bij dit agency passen. Artiesten waarbij het meer gaat om de langetermijnvisie dan om alleen trends of een specifiek genre.

Wat zijn volgens jou de rol en de taken van een artiestenagency?

Mila: Voor ons gaat het niet alleen om het regelen van optredens. Dat is natuurlijk het belangrijkste onderdeel van een agency, maar het gaat ook om het ondersteunen van de artiest in het algemeen, de strategie, de positionering in de industrie. We proberen met onze artiesten te praten, erachter te komen wat hun doelen zijn. Communicatie, hen helpen op een duurzame manier te groeien. We zien onszelf als een brug tussen de artiesten en de industrie, zou ik zeggen. Onze netwerken en connecties gebruiken om onze artiesten te helpen groeien in hun carrière.

Jullie zijn alle drie gevestigd in Brussel, toch? Hoe komen jullie aan internationale artiesten in jullie roster?

Lydia: Ik ben twee jaar geleden naar Brussel verhuisd. Daarvoor woonde ik in Berlijn en ik kom oorspronkelijk uit Frankrijk. Ik denk dat dat me heeft geholpen, in die zin dat ik in Berlijn bijvoorbeeld een van de artiesten heb ontmoet die ik op dit moment onder contract heb. Wij drieën reizen ook regelmatig naar steden als Berlijn, Parijs en Amsterdam, en elke reis helpt ons om ons netwerk uit te breiden en contacten te leggen met mensen uit de scene. Ik vind het geweldig om artiesten in het echt te ontmoeten, bijvoorbeeld naar hun optreden te luisteren, een soort coup de cœur te krijgen en ze dan ook nog eens persoonlijk te ontmoeten. Daarnaast ontdekken we ook artiesten via platforms als SoundCloud en sociale media, dat maakt het makkelijker om hun werk te volgen en op een natuurlijke manier contacten op te bouwen. Het belangrijkste is volgens mij dat muziek geen grenzen kent. Dat is echt de kern van hoe we denken en werken.

Wat onderscheidt jullie van andere agencies? Hoe willen jullie het verschil maken?

Elise: Wat ons onderscheidt is dat we ons werk in de eerste plaats baseren op menselijke relaties en oprechte verbondenheid. Voor ons gaat het niet alleen om het plaatsen van artiesten in een line-up. Het gaat er ook om te begrijpen wie ze zijn, wat ze willen opbouwen met hun kunst en hoe we op een zinvolle manier met hen kunnen meegroeien.

Mila: Ons agency wordt geleid door drie vrouwen, dus dat is vanuit mijn perspectief ook al een groot verschil. Het is niet dat ik dit verschil per se heel erg in de schijnwerpers wil zetten, maar ik denk dat het tegelijk best belangrijk is om het te benadrukken, omdat de manier waarop we werken en de de sector zien heel anders is. In onze eerdere ervaringen in verschillende vakgebieden waren we vaak de enige vrouw in de structuur. Nu werken we met drie vrouwen, dat geeft een totaal andere dynamiek en is denk ik iets vrij zeldzaam in deze door mannen gedomineerde sector.

Kom je nog veel obstakels tegen als agency dat door vrouwen wordt gerund?

Mila: Ik weet dat ik zelf altijd heel, heel sterk moet zijn. Zelf in actie komen en nergens op wachten, want er komt in zekere zin vanzelf niets op je pad. Ik stel mezelf ook altijd voor. Ik denk dat je zo'n karakter moet hebben als vrouw die in deze branche werkt, want mensen horen je niet, ook al heb je eerder al grote dingen gedaan. Niemand komt naar je toe om over je werk te praten, je moet zelf naar ze toe stappen. Ik denk dat dat het belangrijkste verschil is met de mannen die in deze branche werken.

Elise: Volledig mee eens. Je moet je werk veel vaker verdedigen in het openbaar dan mannen dat hoeven te doen. Ik beschouw het ook wel een beetje als iets positiefs, als een uitdaging.

Mila: Ik heb het gevoel dat mensen vrouwen zoals ons als een soort bedreiging zien. Ik zou willen dat er meer vrouwen in de branche waren, meer bureaus zoals wij. Vrouwen in hoge functies die de nieuwe generatie kunnen inspireren, zodat er later minder problemen en obstakels zullen zijn zoals wij die nu tegenkomen.

Misschien kunnen jullie wel dat rolmodel zijn? Ik heb de indruk dat bewustzijn rond dit probleem de afgelopen jaren al vergroot is. Hebben jullie ook het gevoel dat het probleem in dat opzicht is verbeterd?

Elise: Er is natuurlijk wel meer zichtbaarheid voor dat soort zaken via sociale media of via harm reduction, via organisaties als Modus. Maar het probleem blijft hetzelfde als vroeger, want het is een structureel probleem. En dat gaat jaren en jaren kosten om daar verandering in te brengen. Maar er is natuurlijk wel meer bewustzijn over het onderwerp en ik besef telkens opnieuw hoe trots en gelukkig ik ben om deel uit te maken van deze scene. Want het is echt zeldzaam om een structuur en omgeving te hebben waar je zo jezelf kunt zijn. Dit is een van de weinige omgevingen waar ik me echt veilig voel.

Mila: Je stem laat horen, en aandacht geven aan het probleem is slechts de eerste stap. Het gaat niet alles oplossen, maar toch is het een stem geven aan het probleem een goede manier om het uit te dragen. Hoe meer zichtbaarheid voor problemen in de sector waarbij we kunnen zeggen: dit is niet oké, waarom is dit met deze vrouw gebeurd en niet met deze man, weet je wel, dat soort dingen. Het is de eerste stap en ik zou heel blij zijn als we hieraan kunnen meewerken, op welke manier dan ook.

Op welke prestatie ben je op dit moment het meest trots?

Elise: Ik heb niet echt een specifiek punt, behalve dan dat ik heel trots ben om met Lydia en Mila samen te werken, omdat we echt een sterke werkrelatie hebben en ook een heel hechte menselijke band. En ik zou zeggen dat ik trots ben om te zien hoe dingen op een natuurlijke manier vorm krijgen, hoe ons werk verandert in iets heel echts en diepgaands. Het is natuurlijk nog steeds in ontwikkeling, maar het feit dat ik dat momentum in realtime kan meemaken is waarschijnlijk wat me het meest trots maakt.

Zouden jullie iets anders hebben aangepakt als jullie terug in de tijd konden gaan?

Elise: Elke stap, zelfs de moeilijke, heeft bijgedragen aan wat we nu hebben, dus ik zou eerlijk gezegd niets hebben veranderd. Mijn visie is dat als er iets anders was verlopen, we nu misschien niet zouden zijn waar we zijn.

Hebben jullie bepaalde doelen met het agency?

Mila: Ik denk dat ons grootste doel is om te werken aan het creëren van het agency als een hub of als een platform. Want zoals je misschien weet, organiseren we een curation night op 24 mei hier in La Fabriek, maar we hebben ook nog een paar andere data op andere locaties. Dit is een manier voor ons om niet alleen boekingen te regelen, maar om een hub te creëren waar mensen zich verbonden kunnen voelen met de manier waarop we werken of de visie die we hebben in de branche.

Je zei dat je van 707 een soort platform wilt maken via evenementen. Zijn er nog andere manieren waarop je dit wilt realiseren?

Mila: We hebben ook een SoundCloud waarop we mixes van artiesten van ons roster promoten. We hebben ook een serie genaamd 'Voices Shaping the Dance Floor', waarmee we specifieke data kiezen waarop we een stem geven aan bepaalde profielen uit de industrie. We hebben er zo al twee op onze Instagram gedeeld. De eerste was op 8 maart, toen zetten we alle flinta-profielen uit ons roster in de schijnwerpers. Onlangs, op 1 mei voor Dag van de Arbeid, hebben we de aandacht gevestigd op de mensen die in de schaduw werken in clubs. Nachtmanagers, lichttechnici, dat soort mensen. We hebben ook andere verrassingen en plannen met betrekking tot de curatie-avonden die we gaan organiseren.

Mila: En ja, misschien kan ik daar nog aan toevoegen: samenwerkingen met merken of labels, want we kunnen in deze branche niet in ons eentje in een hoekje blijven zitten. Bij dit werk als booker draait het allemaal om netwerken. Je moet kennis van de branche hebben, je moet mensen kennen. Je moet jezelf laten zien. Ik zeg altijd: to be seen is to be known. Dat is wat ik persoonlijk probeer te doen.

Takeover

Op 23/05 organiseren jullie jullie eerste takeover-evenement in La Fabriek. Wat is het idee erachter?

Lydia: Voor dit evenement wilden we graag een programma samenstellen dat onze identiteit echt weerspiegelt en waarin we ook onze geweldige line-up kunnen laten zien. Dat is iets waar we echt trots op zijn. We willen ook graag mensen bij elkaar brengen, een ruimte creëren waar connecties op natuurlijke wijze kunnen ontstaan, zowel voor onze community als voor nieuwe gezichten.

Elise: Voor ons is het ook een manier om onze artiesten op een andere manier te presenteren, buiten de gewoonlijke manier waarop we ze op Instagram in de schijnwerpers zetten en livestreams delen en zo.

Welke muzikale vibe kunnen mensen verwachten?

Mila: De line-up bestaat uit artiesten uit ons roster. Dus Charlie. uit Berlijn, Initial Code, Redd en Rafael Munoz uit Brussel, Jacklyn uit het Verenigd Koninkrijk. Het wordt een heel goede techno-avond: een beetje experimenteel, een beetje deep, een beetje hypnotisch. Het is de eerste keer dat we dit doen. Zeker komen dus, dan kan je zeggen dat je erbij was vanaf het begin, bij het eerste evenement van 707. 

We worden vandaag vergezeld door twee van jullie artiesten die zullen optreden. Kunnen jullie jullie eens voorstellen?

Redd: Ik ben Redd, 29 jaar oud. Ik kom uit Brussel, waar ik ben geboren en getogen. Ik ben nu twee jaar geleden begonnen met dj’en. Het is allemaal heel snel gegaan; ik heb al in een paar clubs gedraaid, zoals C12, Fuse en Tresor in Berlijn. Sinds kort ben ik opnieuw begonnen met producen.

Rafael Munoz: Ik ben Rafael Munoz, ik ben 38 jaar oud. Ik ben ondertussen al 25 jaar actief in het uitgaansleven en ik draai al bijna net zo lang. Ik heb zes jaar lang elektro-akoestische en acousmatische muziek gestudeerd aan het Conservatorium van Mons. Ik draai dus niet alleen techno, maar ben ook gespecialiseerd in het maken van elektro-akoestische muziek, muziek voor andere kunstvormen of voor installaties, films en dergelijke. Ik beheers iets heel erg niche, genaamd spatialisatie: de kunst van het spelen van elektronische muziek, elektro-akoestische muziek op een luidsprekerorkest. Daarbij stel je zo’n 60 luidsprekers op rondom het publiek en speel je de muziek zo af dat die zich door het publiek heen beweegt. Dat is mijn specialisatie.

Speel je ook livesets?

Rafael Munoz: Nog niet, nee, daar ben ik nog mee bezig. Misschien eerst wat meer experimentele livesets, want ik heb geen interesse in het spelen van livesets in een clubcontext. Voor mij is het belangrijkste doel van het optreden voor een publiek om ze aan het dansen te krijgen, en heel vaak zijn livesets meer bedoeld om naar te luisteren. Als ik dan iets maak om naar te luisteren heb ik liever dat mensen gaan liggen, weet je, en dan luisteren ze echt. Maar dit zit er tussenin: je staat met je biertje in je hand en wacht tot er iets gebeurt. Voor mij een dj-set de beste manier om mensen aan het dansen te krijgen, omdat er zo veel meer in zit. Andere mensen hebben veel meer ideeën dan alleen ik, snap je? En dus zou een uur van mijn muziek beperkt zijn, denk ik. Daarom doe ik geen live techno. Op dit moment is dat niet mijn focus.

Op welk moment kreeg je het gevoel dat je een agency nodig had?

Redd: Er komt veel kijken bij het leven van een artiest en op bepaalde momenten in dat traject is het nodig om samen te werken met anderen om verder te geraken. Het zou alleen misschien ook wel lukken, maar ik heb het gevoel dat je veel verder kan geraken door je te omringen met mensen die dezelfde waarden en dezelfde visie op muziek delen. Da's voor mij de hoofdreden.

Rafael Munoz: Op een gegeven moment realiseerde ik me dat als je alleen werkt, het zoveel energie kost om je te concentreren op sociale media, op contact maken met mensen, enzovoort. Al die tijd is tijd die je niet steekt in je hoofdwerk, namelijk creativiteit, muziek maken, een goede set neerzetten. Dat blijft de belangrijkste taak van een muzikant. Tegenwoordig moet je op zoveel meer niveaus aanwezig zijn om gewoon ergens te kunnen spelen, waardoor het noodzakelijk voelde om de hulp van iemand anders in te schakelen. En zo ontmoette ik Mila. We werden hele goede vrienden. We delen dezelfde waarden, dezelfde smaak voor muziek, dezelfde smaak voor de scene die we leuk vinden, weet je, het gemeenschapsgevoel. En dus voelde het logisch om samen te werken. Toen zij bij 707 kwam ben ik met haar meegegaan. Ik heb het gevoel dat het zoveel inspirerender is om omringd te zijn door mensen die je energie geven, die je tips geven, die je een duwtje in de rug geven. Want als je alleen bent, verlies je misschien soms de focus en de motivatie. De frisse energie die komt van dit nieuwe agency heeft me echt een nieuwe golf van energie gegeven om te creëren.

Wat kunnen mensen verwachten van jullie set op het evenement?

Rafael Munoz: Ik draai back-to-back met Initial Code, die grotendeels techno draait. En meestal als ik back-to-back draai, pas ik me aan aan wat de andere dj draait, want voor mij is dat een manier om een nieuwe manier van draaien te ontdekken die ik zelf niet gewend ben. Ik speel bijvoorbeeld meer hypnotisch en ritmisch en niet zozeer techno, maar om de een of andere reden, als ik back-to-back met andere mensen draai, ga ik meer de techno-kant op en dat is prima. Dus waarschijnlijk zal de openingsset zo zijn, en ook de afsluiting. Het wordt zo'n 140, 142, pure technomuziek.

Redd: Ik ben nu sinds een jaar echt op zoek naar mijn eigen sound. Dus het wordt nu, denk ik, meer experimenteel, maar dan op een ritmische manier. En ook toegankelijk voor mensen, want ik probeer de balans te vinden tussen wat ik wil en wat de mensen willen. Het wordt een kruising tussen donker, hypnotisch en deep techno. Heel langzaam beginnen en dan progressief worden, om ruimte te geven aan de DJ na mij.

Bedankt voor het fijne gesprek! Willen jullie om af te ronden nog iets kwijt?

Lydia: We zijn echt heel trots op en dankbaar voor het team dat we hebben samengesteld en de artiesten die ons vertrouwen. We steken elke dag zoveel energie in het laten draaien van dit agency. We hopen dat iedereen in het echt komt kijken naar het werk dat we in dit evenement hebben gestoken.